Heen en terug naar...

Kerstkaarten, er worden er steeds minder verstuurd lees je ieder jaar maar ik doe het nog wel en meestal maak ik  die kaarten ook nog zelf. In vroegere jaren vaak met een eigengemaakte foto, tegenwoordig wat knip en plakwerk. Ik had nog wat zegels van vorig jaar over maar lang niet genoeg dus Mart haalde vanmiddag twee velletjes. Het zijn mooie zegels en er staan namen onder van bekende Nederlanders maar dat zegt nog niets over de betekenis van de zegels. Dat staat op de achterkant van de velletjes met postzegels. Verstuur je geen kaarten en koop je daarom geen kerstzegels, lees deze blog van Bertie dan even en je weet hoe het zit. In de grote envelop die Mart bij de zegels kreeg zaten twee sfeerlichtjes. De waxinelichtjes die er bij zaten moesten op de bodem van een wijnglas en dan vouwde je de kapjes er om heen. Ik heb het meteen even gedaan zodat jullie het kunnen bewonderen. Sfeervol toch, die sfeerlichtjes?

We hadden vanmorgen vroeg al op sneeuw gerekend. Luuk en Saar bleven slapen en we hadden ons verheugd om te gaan sleeën met die twee en Luuk was vast van plan om een sneeuwballengevecht te gaan houden. Maar het duurde tot het middaguur voordat er wat sneeuw van betekenis viel hier en toen kwam mama hen halen. Maar de sneeuw bleef vallen dus ik gooide de tuindeur open en nam een foto. En het bleef maar vallen dus een paar uur later nam ik weer een foto, het verschil is goed te zien. Ook weer vanuit de warme kamer waar de man ondertussen de kachel had aangemaakt. We hadden totaal geen behoefte om naar buiten te gaan. Ik heb lekker zitten knutselen aan de kerstkaarten en daarna begon ik in het nieuwste bloedstollende meesterwerk van de Queen of Crime,  Karin Slaughter. Heerlijk, zulke zondagen in de aanloop naar de Kerst.

Met niet al te best weer liepen we gisteren weer een etappe van het Zuiderzeepad, van Hulshorst tot net voor Elburg. Onderweg met de auto hadden we alles al gehad, regen, natte sneeuw en hagel dus we trokken maar direct de regenbroeken aan. Die zijn gemaakt van goed ademend materiaal zodat je ze  makkelijk een dag aan kunt hebben zonder er last van te krijgen. Ook dragen wij goede buitensportjassen die geen druppel regen doorlaten. Aldus gingen we op pad. Het was natuurlijk wel mooi, het heidegebied waar we door liepen was van een adembenemende schoonheid maar het had wat droger mogen zijn. Eigenlijk hebben we de hele dag natte sneeuw gehad met misschien een paar keer een kwartiertje droog weer. Er waren w el prachtige luchten boven de polder te zien. Aan de rand van Nunspeet konden we gelukkig in een mooi verbouwd treinstationnetje lekker koffie drinken met overheerlijk huisgemaakt appelgebak. Toen we gisteravond vanuit ons overnachtingsadres wilden gaan eten was er i...

Nee, wij gaan niet verhuizen maar ik wilde het toch even laten zien. Aan de andere kant van de straat, schuin tegenover ons pand zijn de afgelopen tijd elf appartementen gemaakt. Dit gebouw was de voormalige Rabobank maar zoals in veel dorpen om ons heen is die verdwenen. Hier al een paar jaar en het gebouw is eerst nog ergens anders voor gebruikt, toen stond het een poosje leeg en nu dus die appartementen. Fijn, want zoveel appartementen heeft ons dorp niet en er is grote behoefte aan. Er staat nog een complex met dertien appartementen op stapel en er wordt nu al gezegd dat die zo verkocht zullen zijn. Dit hier is afgelopen week opgeleverd en met een beetje geluk zit iedereen er voor de Kerst in. Prettig voor de nieuwe bewoners.

In het allerlaatste pakje gisteravond zat dit snoephuisje voor Saar. Ik zag het op internet en vond het zo leuk dat ik de spullen er voor alvast maar kocht. Daarna moest ik mezelf nog wel even achter de oren krabbelen hoe en wat maar het is toch aardig gelukt. Ik heb alles vastgeplakt met suikerglazuur behalve de twee taaitaaipoppen aan weerskanten. Volgens Mart zouden die zo niet blijven zitten en toen heb ik maar montagekit gebruikt. Aan de andere kant, niet te zien dus op de foto had ik een deurtje gemaakt en achter dat deurtje lag een klein zaklantaarntje met een gedicht. Ze moest met haar papa buiten gaan zoeken naar haar cadeau. Oh, wat vond ze dit reuze interessant. Ze kwam terug met een hele grote doos met daarin een poppenwagen. En die poppenwagen was het helemaal, dat had haar moeder al voorspeld. Dolgelukkig was ze. Het is een fraaie en ik laat hem hier een keertje zien. Ja, de surprise voor Bas was een inkoppertje. Die is allesbehalve sportief maar ging toch afgel...

Saar had zich er helemaal voor uitgedost, dat kan je wel aan onze kleindochter overlaten. Een heuse feestrok, trui met een glanzend hart, een roze cape en een mooie pietenmuts. Volgens haar was ze 'Zielepiet' maar we konden niets zieligs aan haar vinden dus werd er unaniem besloten om haar  'Feestpiet' te noemen, past beter. Spannend hoor, want er zouden cadeautjes komen en volgens de brief die oma had gehad van Sinterklaas zouden er later op de avond ook nog twee zwarte pieten komen. We kregen, heel modern, een appje van Sinterklaas in eigen persoon die vertelde waar de cadeautjes te vinden waren en oma deelde ze uit met behulp van de kleinkinderen. Er waren surprises waarover morgen meer, er waren heel veel gedichten en midden tussen de rommel stapten ook nog twee zwarte pieten naar binnen. Dikke pret natuurlijk want de kinderen moesten oefenen om daaaag te zeggen en dan  met de hand te zwaaien zoals Sinterklaas het doet. Het was weer een heerlijke av...

Hij is vanmorgen geopereerd aan zijn pols en vond vanmiddag dat hij al weer genoeg had gezeten dus ging hij de vaatwasser maar uitruimen. Ja, het moest er een keer van komen, manlief kreeg steeds meer last van zijn hand, een beknelling van een zenuw, hij lag er ook steeds vaker 's nachts wakker van. 'Hij zat goed bekneld' zei de neurochirurg, 'deze operatie was hard nodig'. Twee dagen een drukverband en de hand in een mitella dragen, daarna mag er een pleister op. Ik heb vanmiddag zijn boterhammetjes gesneden maar verder redt hij zich goed. 'Als je van je andere hand teveel last krijgt kom je maar weer' werd er nog gezegd. Hij heeft het probleem inderdaad ook in zijn rechterhand maar Mart kennende stelt hij die operatie nog wel een paar jaar uit.