Heen en terug naar...

De twee dames zijn weer thuis, gistermorgen heeft Mart ze naar het TGV station in Valence gebracht. We hebben samen met hen genoten van onze mooie Ardèche. Ik laat hier nog wat foto's zien van de vallei waarin wij wonen, het zijn de laatste Frankrijk foto's van dit jaar. We gaan naar Nederland. Normaal gesproken rijden we de ochtend van ons vertrek altijd door deze vallei alhoewel het niet de makkelijkste route is. Maar ik wil op die manier afscheid nemen van mijn geliefde plek. Deze keer gaan wij echter via een omweg naar Nederland dus we rijden vandaag een totaal andere route. Een omweg van een week. Benieuwd hoe de plek er uit ziet waar we vannacht slapen. Ik kan jullie morgen meer vertellen.

Vijftig jaar getrouwd, een gouden paar, dat vonden wij vroeger iets voor hele oude mensen en nu zijn we het zelf, gisteren was de eigenlijke dag. Een halve eeuw samen, ik snap niet waar de tijd is gebleven. Oud voelen we ons nog niet, we zitten nog vol levenslust en gaan ook de jaren die voor ons liggen nog genieten van het leven samen. Deze mooie kaart kregen we van de kinderen, over de telefoon is er gezongen voor ons. Ook de twee dames zongen gisterenmorgen voor ons en we kregen dit pak wat we pas uit mochten pakken als we ergens gezellig zaten. Ja, we gingen uit met zijn vieren, er een feestdag van maken. We reden naar het mooie plaatsje Joyeuse waar we op een terras in het zonnetje het pakje uitpakten. Er zat een grote envelop in met daarin een kaart. Het wild zwijntje op de foto is ons cadeau. Het is gemaakt van cortenstaal en er zit een grondpin in zodat we hem in de tuin kunnen zetten. Zo leuk, hier zijn we erg blij mee. De dames konden het zwijntje natuurlijk niet meenemen in ...

Antraigues en de zanger Jean Ferrat zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, bijna iedere Fransman weet dat. Ferrat, een van Frankrijk meest populairste zangers kocht er met zijn vrouw in 1964 een huis en bleef er wonen tot zijn dood in 2010. Hij stierf op 79-jarige leeftijd in het ziekenhuis van Aubenas nadat hij in zijn huis was gevallen. Op de Place de la Résistance staat het Maison Ferrat, een museum waar ook regelmatig concerten en bijeenkomsten gehouden worden. Het is er altijd druk, voor veel Fransen is Antraigues een bedevaartsoord, zij herdenken hun geliefde zanger nog steeds. Zijn begrafenis werd rechtstreeks uitgezonden op televisie. In het museum een tableau vol met krantenknipsels over Jean Ferrat.   Op hetzelfde plein lunchten wij deze week op het terras van restaurant La Montagne. In 1972 kocht Ferrat dit restaurant samen met zijn vriend Jacques Boyer. Een van zijn bekendste liedjes is het door hemzelf geschreven La Montagne (Het gebergte) waarvoor hij zich liet...

Beste lezers, Omdat de Feed Burner-volgen-per- email-knop niet langer werkte, Google stopte afgelopen juli met deze dienst, heb ik een nieuwe knop ingesteld op mijn blog; Follow it.  Afgelopen week heb ik al mijn email-abonnees overgezet naar deze nieuwe dienst. De mensen die zich in het verleden op nieuwe blogberichten hebben geabonneerd, krijgen hun emails dus voortaan via het platform Follow.it. Wil je ook een berichtje in je mailbox bij het verschijnen van een nieuwe blog van mij kijk dan even in de linkerkolom en vul je emailadres in. Dank!

Op een paar kilometer afstand van Antraigues-sur-Volane ligt het kasteel van Craux op  650 meter boven de zeespiegel, op de oude vulkaan Craux. Het 12e-eeuwse gebouw kijkt uit op de valleien van de Volane en Sandron en diende oorspronkelijk als jachthuis voor de Ucel-familie. Door de eeuwen heen verbouwd, werd het kasteel in 1944 helemaal verlaten na de dood van zijn laatste eigenaar. Pas in de jaren negentig kocht de gemeente Genestelle het kasteel en de 42 hectare grond. Sinds 2002 zijn er belangrijke werkzaamheden uitgevoerd om de ruwbouw te consolideren, het geraamte te herstellen en het gebouw met een tijdelijk stalen dak te bedekken. De daken van de torens zijn vernieuwd en de werkzaamheden zijn nog aan de gang. Aan de binnenzijde moet nog veel gebeuren maar voorlopig schijnt het geld op te zijn. Veel kastelen heeft de Ardèche niet dus ik hoop dat dit mooie gebouw behouden mag blijven.  Het kasteel ligt prachtig in het hart van een groen en beschermd landschap met veel k...

Maria gaf aan dat ze nog graag eens naar Antraigues wilde en dus gingen de drie dames vandaag en route terwijl Mart aan de muur verder werkte. Een prachtige rit door het binnenland, de hellingen beginnen steeds meer te kleuren, als eerste beginnen de varens. Af en toe stopte ik even om nog meer te genieten. Antraigues is een oud plaatsje met vanaf de parkeerplaats smalle straatjes die omhoog lopen. We komen er vaker maar ik nam nu niet de gebruikelijke route waardoor ik in straatjes belandde waar ik nog nooit geweest was. En dan zie je opeens weer andere mooie dingen zoal als deze oude deur met die prachtige omlijsting. Verder een mooi waterplaatsje en een heerlijke trap vol met potten. Boven een deur dit heiligenbeeldje met kind in een nisje met kippengaas er voor. Het mag er wat rommelig uit zien maar ik geniet hier van, dit is zo typisch Frans. En dit is dan weer zeer smaakvol. Rode begonia's in een mooie stenen bak. Liesbeth vond dat Maria en ik op de foto moesten, zij zou dit ...

Afgelopen winter stortte er een grote muur in langs een dorpspad. De muur behoort aan de eigenaar van het terrein er boven, in dit geval onze buurman Patrice. Er werd al snel afgesproken dat er met een paar buurmannen nog dit jaar een begin zou gemaakt worden met de opbouw van de muur. Vanmorgen is men begonnen en en ik ben er verbaasd over wat er al is gedaan na een paar uur werken. Het lijkt makkelijk maar dat is het beslist niet. Iedere kei gaat door je handen, wordt bekeken en gepast. Als het niet de goede steen is pak je een ander en vaak steun je een steen met een kleinere. Mijn buurvrouwen Sylvie en Dominiquehelpen ook mee, zij gooien het gat achter de muur vol met kleinere stenen. Er wordt droog gestapeld, een kunst apart maar het gaat heel goed, de muur ziet er prima uit. De grootste stenen gaan op de onderste rij maar dit grote joekel kwam onder wat andere stenen te voorschijn en de mannen besloten hem alsnog te gebruiken. Dus met vereende krachten werd de steen omhoog gehaal...