Heen en terug naar...

Het viel mee met de regen gisteren. Om elf uur was het droog en stapten we op de fiets. Onze camping bevindt zich in de gemeente Urugne en we namen van daaruit de kustweg die loopt van Saint-Jean-de-Luz naar Hendaye. Een groot deel van dit gebied hoort bij de gemeente Urrugne. De kliffen van de Corniche Basque vormen een tien kilometer lange en ruige kuststrook in Frans-Baskenland, gelegen tussen Ciboure, Urugne en Hendaye.  Je ziet er steile rotsen die direct uitkomen in de Atlantische Oceaan. Het geldt als een van de laatste ongerepte natuurgebieden aan de kust.  Het landschap kenmerkt zich door gelaagde rotsen die door de oceaan zijn gevormd, onvoorstelbaar mooi. Ik kon me helemaal uitleven met mijn fototoestel. Veel foto's genomen daar maar die kan ik niet allemaal laten zien, anders wordt het een te lang verhaal. Voor deze foto moest ik me op grote hoogte voorover buigen om een foto van de bodem te maken. Daarna ben ik weggelopen naar veiliger gebied, ik was echt misselij...

Op de grens van bergen en zee zijn we aanbeland in Saint-Jean-de-Luz aan de baskische kust. Veel plaatsen in het Baskenland hebben zowel een Baskische, Euskara heet dat als een Franse naam. Net als in Friesland. Saint-Jean-de-Luz ligt aan de Atlantische Oceaan op ongeveer twaalf kilometer van de Spaanse grens. De stad ligt aan een beschutte baai, golven worden gebroken door drie dijken wat zorgt voor rustig water. De vissersboten kon ik niet goed fotograferen, ik had de zon tegen maar dat er gevist werd was te zien aan de (sleep)netten die er lagen.   De haven van Ciboure en de kade aan de monding van de Nivelle. Op de achtergrond de klokkentoren van de Église Saint-Jean-Baptiste. Een prachtige kerk, van buiten niet interessant maar van van binnen een juweeltje. Ik laat die foto's nog wel eens zien. Voor wat het waard is, dit is de historische Maison Louis XIV waar koning Lodewijk XIV in 1659 verbleef in afwachting van zijn huwelijk. De donkerrode kleur op de houten luiken, deuren ...

Vanaf Laruns gingen we voor de laatste keer de hoogte in langs kleine smalle weggetjes, de natuur is wonderschoon. Op een helling een klein kapelletje. Met daarbij een waterplaats voor de paarden die net van boven kwamen. We stegen tot de  Col de Marie-Blanque, een bergpas van 1.035 meter hoog in de Pyrénées-Atlantiques. De pas is ook weer heel bekend door de Ronde van Frankrijk en ligt in de mooie Vallée d'Ossau. Wielrenners die blij waren dat ze het gehaald hadden en met elkaar een praatje maakten. Twee wandelaars die net begonnen met stijgen. Een tankstation en een bakker zijn belangrijk voor ons. In deze verlaten streken met kleine dorpen moet je zorgen dat je dieseltank vol blijft anders kan je weleens voor verrassingen komen te staan. En een bakker is vaak moeilijk te vinden. Gistermorgen vroeg ik raad aan een mevrouw en die zei me een dorp verder te rijden. Dat was dan voor ons een omweg van 6 km maar dat doen we met plezier voor een lekker vers brood. Het was ook nog eens e...

Mart wilde graag een hoge top in de Pyreneeën op, eentje die in de Tour de France gereden wordt. Dat werd dus de Col d'Aubisque en die ligt in de Pyrénées-Atlantiques. De eerst bergen zoals deze waren nog niets vergeleken bij wat we hoger te zien kregen en met de camper moesten stijgen. In een bergdorp waar we stopten voor de koffie zag ik dit schitterende kerkportaal. Kleine dorpen waar de tijd heeft stilgestaan en dan zie je zoiets moois. Achter de kerk liep een straatje met oude huizen omhoog. De Col du Soulor kwam als eerste. Deze bergpas is vooral bekend van wieleretappes in de Tour de France. De Col du Soulor wordt vaak beklommen in combinatie met de Col d'Aubisque. De combinatie van deze twee beklimmingen, die direct op elkaar volgen, maakt een etappe extra zwaar.  Deze twee herders kwamen hun koeien inspecteren. Ik vond de uitzichten op de Col du Soulor veel mooier dan op de volgende col. Deze foto is genomen vanaf de Col d'Aubisque, 1709 meter. Jullie zullen wel be...

Ik wilde graag nog de lichtprocessie bijwonen en die is e lke avond om negen uur. Heel prettig, gisteren om zeven uur kwam er een bus de camping oprijden die ons op kwam halen, kosten één euro p.p.. Midden in het centrum werden we afgezet en het krioelde al van de mensen. Wij zijn om de tijd tot de processie te vullen lekker gaan eten. Ook eerst nog even naar de Lourdes grot gelopen, de plek waar Bernadette haar Maria verschijningen zag. Het is het hart van het heiligdom en er wordt daar verzocht om stil te zijn. Het was gelukkig nog niet helemaal donker dus ik kon nog wat foto's maken. We stonden iets hoger dan de stoet, ik had geen behoefte om mee te lopen, en zagen de gelovigen aan ons voorbij gaan. Een verlicht beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes werd meegedragen. De geestelijken liepen voorop. Duizenden deelnemers, iedere avond vijf- tot zevenduizend mensen lopen met brandende kaarsen achter een beeld van Maria aan, een stroom van licht.  Groepen uit alle windstreken lopen...

Als je net als ik katholiek ben opgevoed en op een meisjesschool bij de nonnen hebt gezeten, dan weet je echt wel wie de heilige Bernadette is. In 1858 verscheen achtien keer de Heilige maagd Maria aan haar in een grot bij Lourdes en dat maakte die plaats een wereldberoemd bedevaartsoord voor zieken en gelovigen. Jaarlijks bezoeken miljoenen mensen uit de hele wereld de plaats. Alhoewel ik niet meer echt gelovig ben wilde ik er toch graag eens heen en nu zijn we in de buurt. Mijn moeder wilde graag naar Lourdes maar het is er nooit van gekomen dus ik ga nu maar in haar plaats. Gistermiddag vroeg aangekomen in Lourdes en we vonden een mooie camping waar we twee dagen blijven. Toen we ons hadden geinstalleerd zijn we lopend vanaf de camping naar de stad gelopen. Overal mensen, op iedere meter een auto. Toen we aankwamen was net de de Eucharistische Processie bezig die elke dag om 17.00 uur plaats vind. De processie trekt naar de Ondergrondse Pius-X-basiliek waar een speciale zegening is ...

  De Franse Pyreneeën liggen verspreid over zes Franse departementen. Van oost (Middellandse Zee) naar west (Atlantische Oceaan) zijn dit:Pyrénées-Orientales, Aude, Ariège, Haute-Garonne, Hautes-Pyrénées en de Pyrénées-Atlantiques.  En wat zagen we toen we daar doorheen kruisten? Bergen, veel bergen. Prachtig hoor maar moeilijk om te fotograferen.  Want je gaat van laag naar hoog en omgekeerd en ik hoef dan niet stop te roepen als ik wat zie want dat gaat niet gebeuren, daar zijn die bergwegen niet geschikt voor. Deze laatste foto heb ik al rijdend genomen. Maar het was beslist genieten, wat een hoogtes, wat een dieptes. We reden eergisteren van Eus in de Pyrénées-Orientales naar de Ariégeoises. Om precies te zijn naar Prayols, een dorpje van niets vlakbij het wat grotere Foix. Daar vonden op een kleine parkeerplek met picknickbank een mooi plaatsje onder de bomen, dus schaduw. Ook handig voor een waslijntje, die bomen. Ik had weer eens een wasje in de Tupperware emmer ge...