Heen en terug naar...

Het was een druk dagje gisteren. Om even over negenen had ik een afspraak in de gipskamer van het Goudse ziekenhuis waar men deskundig het gips van hand en arm verwijderde. Wat een vervelend gevoel die electrische zaag in je arm, het trilde erg. Toen de duim eenmaal vrij was merkte ik goed  dat genezing nog wel even wat tijd zou vragen. De verpleegkundige maakte snel een steun van een deel van de gipsverpakking zodat ik mijn hand en pols daarin kon leggen. Daarmee naar de plastisch chirurg die de genezing van de operatiewond en de stand van de duim bekeek, hij was tevreden dus op naar de hand- en polstherapie praktijk die tegenover het ziekenhuis zit. Daar werd me geleerd welke oefeningen ik mag doen met de duim, hand en pols. Dat zijn hele kleine oefeningetjes want die duim staat nog helemaal stijf op mijn hand en als ik mijn pols heen en weer buig voel ik het direct. Er werd een spalk aangemeten die er vijf keer per dag af mag om de oefeningen te doen. Gelukkig ben ik daarin noga...

Daar staat ie dan, onze auto. Met een kapotte motor en dat is dikke pech en kost heel veel geld. Hij staat al een paar weken bij de garage want het was er ontzettend druk door de vakantietijd, iedereen wil zijn auto nog even nagekeken hebben. En om er precies achter te komen wat er met de motor aan de hand is kostte ook veel tijd. Ondertussen kregen wij wel een andere auto. Hij is tweedehands gekocht en we rijden er nu bijna zeven jaar mee. Er staat al wel een flink aantal kilometers op de teller en hij is nu tien jaar oud. Nu stonden we voor de keus om de auto te laten repareren tegen een flink bedrag of aan een andere auto te gaan denken. We kunnen met een wat kleinere af, we rijden immers geen grote afstanden meer. Grotere afstanden naar het buitenland doen we voortaan met de camper.  Een jongere auto zou gezien onze leeftijd slimmer zijn en een automaat zou wenselijk zijn. We hebben gewikt en gewogen en gistermiddag bij de garage die we al veertig jaar hebben alles door  g...

Via de Gooweg lopen we Noordijk-Binnen in naar de Voorstraat wat de mooiste straat van heel Noordwijk is. Huizen waar de notabelen en de rijke bollenboeren woonden toen ik jong was. Wij woonden achter de Voorstraat, niet rijk maar wel een prachtige jeugd gehad daar want we hadden het landgoed van de Graaf van Limburg Stirum als onze speelplaats. In dit huis moest ik vaak verse melk gaan halen. Als ik dan achter de voordeur de melkbus had overhandigd aan die mevrouw werd er streng gezegd dat ik op de mat moest blijven staan, ik mocht beslist geen stap doen op die mooie marmeren plavuizen.  Achter deze prachtige voordeur zetelde de tandarts, nog steeds berucht bij alle mensen in Noordwijk die zo ongev eer mijn leeftijd hebben. Een van de reacties die ik las op BlogNoordwijk bij een foto van die deur: Tandarts van 2m lang, handen als kolenschoppen, trok je melkkiezen zonder te verdoven. Het is niet vreemd dat de man toendertijd de paardenslager werd genoemd. De Oude Jeroenskerk, vroeg...

Het jonge grut wat nu in de polder zwemt is ondertussen zo gegroeid dat ze grote kans maken om volwassen te worden.  Kleine zwanenkuikens hebben veel natuurlijke  vijanden. Vooral in de eerste levensweken is de overlevingskans klein. Ze worden voornamelijk opgegeten door roofdieren op het land, roofvogels in de lucht en roofvissen in het water. Zwanenouders doen er alles aan om hun jongen fel te verdedigen tegen deze gevaren. Dit was zo leuk. Terwijl ik bezig ben met de familie zwaan zwemt er een rij eendjes voorbij. Wat een drukte. Moeder zwaan besluit ook het water in te gaan met haar kroost. Wat zijn ze mooi, die pubers met al dat dons. Wat me opviel waren die poten van de jonge zwanen met die bovenmaatse zwemvliezen. Ze vervolgden hun weg en wij ook. Leuk jullie even ontmoet te hebben.

We waren gisteren voor een wandeling in Noordwijk, mijn geboortedorp en het was een wandeling vol met herinneringen. Het begon er al mee dat we de auto op Noorwijk Zee parkeerden in de straat waar ik het laatste jaar van mijn middelbare school les kreeg in een dependance. De route voerden ons naar Noordijk Binnen over dezelfde laan die we vroeger met mijn vaderl liepen naar een prachtig landhuis, 'De Heerlyckheit Dyckenburch'.  In de Tweede Wereldoorlog was dit het hoofdkwartier van de Duitse commandant. Aan de overkant van de weg lag de overtuin voor de bewoners. Langzaam gaat dit gebied over in het landgoed Nieuw Leeuwenhorst. Toen ik jong kind was zag landhuis er niet zo fraai uit, het was totaal verwaarloost na de oorlog.  Het  werd toen bewoond door gerepatrieerde Nederlanders uit Indonesië. Hier zijn ooit onze trouwfoto's gemaakt, alleen was het bruggetje toen van hout. Stom toevallig liepen wij hier vijf jaar geleden ook te wandelen. Kijk hier maar even hoe leuk. ...

  De beheerdersloge bij deze openlucht-fietsenstalling heeft camouflagekleuren gekregen en is beschilderd met wielewalen. De camouflagekleuren zijn een knipoog naar de Koninklijke Militaire Academie (KMA), waar de fietsenstalling voor ligt. De zangvogels (in de kleuren van het Bredase voetbalclub NAC) staan symbool voor de muziek in de stad. Het tekencollectief TecKeL bestaat uit Liesbeth Verhoeven en Thijs Persijn. Net zoals teckels (dashond) is het collectief eigenzinnig, nieuwsgierig en slim en laten zij hun sporen achter. De deur van het gebouwtje stond wijd open en binnen zaten twee mannen aan de koffie. Ik vroeg of de deur even dicht mocht, leuker voor de foto. Jullie begrijpen dat ik op die vraag lachend commentaar kreeg maar het mocht wel natuurlijk.

De officiële opening van de nieuwe bibliotheek in Stolwijk  in Het Kwartier  vond in januari al plaats tijdens de Nationale Voorleesweek.  Tijd dat ik er eens wat van laat zien. De laatste tien weken kwam ik tweemaal per week voor de cursus Valpreventie in Het Kwartier, het ontmoetingscentrum van ons dorp dus ik kon gistermorgen zo een zijdeur inlopen om een paar foto's te maken. Ik was verrast door het interieur, wat ziet dat er warm en uitnodigend uit. Zo hoort een bibliotheek te voelen, een plek voor iedereen. Toen we hier vijftig jaar geleden kwamen wonen kregen we na een poosje een bibliobus in het dorp en die kwam vlak voor ons oude huisje te staan op de Bovenkerkseweg. De laatste jaren hadden we weer uitzicht op de bus want hij stond op een parkeerterrein schuin tegenover ons appartementengebouw.  Maar er is steeds meer vraag   naar de andere functies van de bibliotheek, zoals informatie, cursussen en taallessen. Dus werden er plannen ontwikkeld voor...