Heen en terug naar...

Maar één foto gisteren maar wel een Friese. We waren bijna bij de camping in Woudsend toen al wachtend voor een open brug deze schoonheid aan kwam varen. Geheel van hout met een hoge mast. En dan die prachtige lucht erboven, mooier kan het niet.  We lieten onze neus zien bij de receptie en kregen een plaats toegewezen. Een veldje met plaats voor 15 campers waarvan wij voorlopig de enige waren. Lekker rustig, daar houden wij van. Wij installeerden ons wat met een camper vrij eenvoudig is. Je sluit je stroomkabel aan en dat is het. Onze vrienden waren nog aan het fietsen dus wij gingen op onderzoek uit op de camping. Die ligt met een eigen jachthaven aan het Woudsend Slotermeer vlakbij het Heegermeer. Een grote camping met veel vaste staanplaatsen, niet helemaal onze smaak maar alles zat vol in de omgeving. Terug bij de camper zaten we net aan een kop thee toen onze vrienden terugkwamen van hun fietstocht. Even bijgekletst en toen werd het etentijd. Een maaltijd bereiden met één hand...

We waren even in Alphen aan den Rijn waar we gezelling lunchten met zwager en schoonzus. We stonden daar voor de geopende brug over de Rijn te wachten terwijl deze schepen voorbij voeren.  Ik kocht er een zomertrui met mouwen  die zo wijd waren dat mijn ongelukkige hand er doorheen kon. Na in al mijn kasten gezocht te hebben bleek dat ik zegge en schrijve één wintertrui had met wijde mouwen. Geen jack, geen jasje, geen vestje, zelfs geen regenjack. Overal zitten boorden aan en dat belemmerd de doorgang. We hadden met vrienden afgesproken om met de camper en zij met hun caravan een klein weekje naar Friesland te gaan. Maar toen kwam er een duim tussen. Gewikt en gewogen en toen maar besloten om toch te gaan. Je onhandig voelen met die hand doe je overal  en dan maar beter in Friesland. Een andere omgeving doet een mens goed. We liepen daar in Alphen over de Julianabrug. Op 3 augustus 2015 vielen daar twee bouwkranen om. Dit gebeurde tijdens het inhijsen van het nieuwe bru...

Ja, daar zit ik dan met mijn duim omhoog. Tien dagen geleden wilde ik twee puntpaprika's opensnijden om ze te vullen maar mijn scherpe mes schoot uit op een kapje en ik ik had een jaap in mijn duim. Ik zag direct dat dit serieus was, een diepe wond en  ik liep met een schone theedoek strak om de duim naar het raam en keek naar beneden. Het was namelijk vijf uur maar gelukkig, er stonden nog auto's van de artsen dus ik liep gauw naar beneden na eerst nog een briefje voor Mart geschreven te hebben.   In de groepspraktij bogen twee jonge artsen zich over de wond en stelden vast dat er gehecht moest worden wat aldus geschiedde. Drie hechtingen gingen erin, over tien dagen terugkomen om ze eruit te laten halen. Voor  de afgesproken daum vielen ze er al uit dus ik belde eergisteren om mijn afspraak te annuleren. Ik zei er wel bij dat ik de duim niet goed kon buigen maar sprak af dat ik er de volgende dag wel naar zou laten kijken want dan had ik een afspraak om een soort grote ...

De Choral is een klassiek Brits drama, het is een oorlogsfilm die de oorlog laat zien door de ogen van burgers, onder wie begaafde musici en bezielde zangers. Er wordt geen geweer getrokken en er is geen druppel bloed te zien, maar toch is de oorlog overal voelbaar. Ook  is The Choral nergens zwaar op de hand. Uiteindelijk gaat de film vooral over hoe een kleine gemeenschap omgaat met verschillen in geloof, leefstijl, afkomst, klasse. Het is 1916, Engeland is in oorlog, zo’n beetje alle mannen zijn gemobiliseerd naar de loopgraven van Frankrijk en België. Als ook de dirigent zich dan als vrijwilliger meldt voor het front, komt de jaarlijkse uitvoering van Bachs Matthäus-Passion in gevaar en moet men op zoek naar een vervanger. Die wordt gevonden in de persoon van de stuurse Henry Guthry. Een muzikaal genie, maar: er zijn geruchten dat hij atheïst en homoseksueel zou zijn, en bovendien, in oorlogstijd nog zwaarder wegend, heeft hij lang in Duitsland gewoon. Maar bij gebrek aan alter...

Toen we verleden week met de camper vertrokken had ik wel wat eerste hulp spullen bij me maar dat stelde niet veel voor. Dat moest beter vond ik maar bij alles wat je in zo'n camper mee wil nemen moet je je afvragen waar je het opbergt, of het wel past. Ik kwam deze doos nog tegen, die heb ik al heel lang maar doe er niets mee. Dit soort dozen gingen vroeger mee met de buitenmonteurs van het bedrijf waar ik werkte, die plaatsten machines over de hele wereld. Zij werkten vaak in derde wereldlanden waar bijvoorbeeld veilig injectiemateriaal een zeldzaamheid was dus kregen ze dat mee. Dat veranderde in de tijd en een paar van deze oude dozen bleven liggen. Ik nam er eens eentje mee om thuis te gebruiken maar mijn gezin had in die tijd een wat grotere verbanddoos nodig dus het kwam er niet van om deze te gebruiken. De inhoud van het doosje ligt ondertussen in de vuilnisbak en ik ben hem gaan inrichten als verbanddoos voor de camper. En laat hij nou precies in een kastje in de badkamer ...

Deze muurschildering van kunstenaar AKAcorleone is te zien in de Bleekstraat in Breda.Het kunstwerk is in 2015 gemaakt en is een visuele interpretatie van de moderne consumptiemaatschappij. De muur maakt deel uit van de Blind Walls Gallery, een verzameling van meer dan 140 muurschilderingen in de stad. De eerste foto heb ik van internet gehaald en die is prachtig natuurlijk. Geeft een mooie indruk van de lengte van het kunstwerk. Mij lukte dat niet, er stonden geparkeerde auto's te dichtbij dus ik heb de hele afbeelding in stukken gefotografeerd. De schildering bevat een verborgen boodschap van Kruella d’Enfer. Ze hielp in 2015 mee met de uitvoering van het werk. Na 5 dagen schilderen in de kou was het werk van AKAcorleone nog niet helemaal gereed. Ze besloot met zijn spuitbussen stiekem het laatste deel van de muur te verfraaien.  Vanwege de felle kleuren en veel gebruikte doorlooproute naar de winkelstraat is dit een van de meest populaire muren van Breda!

In zo'n klein campertje is weinig ruimte om mijn dagelijkse oefeningen te doen dus gisterochtend ben ik dat in gaan halen. Eerst een half uur oefeningen en na het ontbijt Bovenkerk rond gelopen. Bij de   tuinbouwwinkel kochten we mandarijnen en toen ik deze zomerkoninkjes op de toonbank zag staan nam ik die er ook maar bij. Ze kweken ze zelf en ze zijn zo lekker. Thuis koffie gedronken en toen naar de cursus valpreventie. Dat doe ik nu een paar weken en ik vind het echt super. Ik heb mijn hele leven door verschillende oorzaken al een moeilijk bewegingsapparaat en doe al heel lang dagelijks oefeningen waar ik door ervaring veel van weet. En dit zijn echt geen kinderachtige oefeningen, heel goed doordacht. De cursus wordt gegeven door twee jonge fysiotherapeuten uit de praktijk bij ons op het dorp en die weten goed wat ze doen. Gelukkig gaat het met de vermoeidheid wat beter maar na zo'n intensieve ochtend heb ik na de lunch toch even de bank opgezocht voor een klein tukkie. ...

Ook op camperplaats de Landing hadden we de ruimte en volop uitzicht. Wij keken uit op een zweefvliegveld maar daar was terwijl wij er stonden niets te doen. Jammer. Logisch volgens Mart, het is een amateursport en zeer waarschijnlijk is er alleen in het weekend reuring. In Noordwijk waar ik opgroeide is ook een zweefvliegveld in het Langeveld, al sins 1945 en als kind gingen wij met mijn vader daar vaak kijken. Daar heb ik zulke mooie herinneringen aan. Er stonden niet veel campers en deze grote jongen sprong in het oog. Ik vind het net een autobus. Er zal ontzettend veel ruimte in zijn maar geef mij toch maar ons kleintje. Voor grotere campers, alles boven de 3500 kg. heb je rijbewijs C1 nodig.  We hadden het plan om op weg naar huis nog even een paar uur 's Hertogenbosch aan te doen maar de weersvoorspellingen waren dermate slecht dat we daar vanaf zagen. Mart staat hier voorop het terrein bij   het sanistation waar je je grijs water kwijt kunt en vers water kunt bijvu...

Gisteren zijn wij vertrokken van de camperplaats in Wapenveld en nu staan we op camperplaats de Landing in Nistelrode. Over die aparte naam vertel ik morgen meer. 's Morgens daar in de buurt eerst boodschappen gedaan en bij bakker Bart koffie gedronken met een broodje en daarna reden we naar een van de grootste kampeerwinkels van Nederland in Schijndel. De foto hierboven haalde ik van internet en daarop kan je zien hoe groot die zaak is en hoe druk het er kan zijn. Maar van die drukte was nu geen sprake. Wij hadden verschillen spullen nodig en men zegt dat je daar in een keer voor alles slaagt. We kochten onder andere spanbanden voor de luifel. Met die harde wind van de laatste dagen hadden we gemerkt dat we die wel nodig hadden. Ook kochten we een dompelpompje voor de waterhuishouding. Die van ons is nog goed maar om zo'n ding in voorraad te hebben wordt door iedereen aangeraden. We hadden nog een oud Mepal camperservies maar de borden daarvan waren heel klein, meer ontbijtbor...

Gisteren maakte we weer een fietstocht, nu noordelijker van Wapenveld, door de IJsselvallei. Open gebied, dat is meer onze smaak.  Het oude gemaal in Wapenveld, officieel Gemaal Pouwel Bakhuis, is een voormalig stoomgemaal uit 1920. Het deed decennialang dienst om water uit de IJsselvallei te lozen. Tegenwoordig is het pand een erkend rijksmonument dat dient als museumgemaal en het ligt pal naast het moderne Gemaal Veluwe. Om dit moment staan er overal kleine witte margrieten in de bermen en velden. We fietsten kilometers langs de IJssel met een heel wisselend landschap. Het was echt genieten. Hier staken we met het Wijhese Veer tussen Wijhe en Heerde de IJssel over. Stom toevallig hebben we de laatste tijd veel van een pont gebruik gemaakt en ik blijf het leuk vinden. Het geeft voor mij altijd wat extra's aan een fietstocht. Een picknickbank hoog op een dijk met een prachtig uitzicht, geknipt voor ons. Mart dacht dat de persoon die daar liep vast een voetbalfan zou zijn. Leuk, we ...

Zaterdag maakten we een fietstocht over het heide- en bosgebied ten zuiden van Wapenveld. We kwamen verschillende aangespannen wagens tegen, waarschijnlijk een toertocht. Prachtig gezicht. Het was een moeilijk route, veel smalle paden met vaak los zand. Dat is niets voor mij, ik ging een paar keer bijna onderuit. We besloten om de route halverwege af te breken en we zochten met behulp van Google Maps een verdere route. Eerst maar eens naar de schaapskooi. Daar hoorden we dat het Schaapscheerdersfeest de dag ervoor had plaatsgevonden. Er liepen dan ook heel wat 'kale' schapen rond in de grote kudde, maar ik nam een foto van de jonkies die niet geschoren waren.  Daarna deden we Heerde aan waar we op op het gezellige plein een ijsje aten. Het raadhuis van Heerde is oorspronkelijk niet als raadhuis gebouwd, maar als villa. Deze villa, genaamd Villa Nova dateert van 1868. Opdrachtgever voor de bouw was de burgemeester van Heerde. De laatste persoon uit die familie overleed in 1926 i...

Afgelopen vrijdag gingen we eindelijk met het campertje op weg. We reden naar Gelderland waar we een plek hadden besproken op een camperplaats. Om de benen te strekken stopten we even in het plaatsje Windesheim. Daar bekeken we even deze mooie kerk met zijn aparte vorm. In een muziektent op het plein ervoor speelde een brassband  wat zorgde voor een gezellige sfeer. We maakten ook nog even een korte wandeling op Landgoed Windesheim, ik had er wat over gelezen bij een collega blogger. Prachtige tuinen en overal stonden deze rijkgevulde klassieke tuinvazen. De voorkant van de pauw kregen we niet te zien maar hij pronkte wel met zijn verenpracht. Zoals wel meer op landgoederen stonden hier ook veel rhodondendron struiken. Prachtig deze grote bloemen in hun tere tinten. In de namiddag kwamen we aan op camperplaats Scheershoeve in Wapenveld. Wat een rust en ruimte. Toen wij aankwamen stonden er tien campers, het maxium aantal maar de volgende dag verdwenen er een paar.  Een camperp...

Het is heel verleidelijk om je camper maar vol te laden als je op reis gaat. Maar hoe verleidelijk ook, dat is geen goed idee. Er zit namelijk een grens aan wat je mag meezeulen. Een gewichtsgrens. Specifiek: 3.500 kilogram voor bestuurders met rijbewijs B. Kom je boven de toegestane grens uit, bewust of onbewust, en ga je met een overbeladen camper de weg op? Dan ben je in overtreding. Als (te) zware jongen riskeer je flinke boetes en ben je doorgaans uitgesloten van uitkering bij schade. Maar nog veel belangrijker: je brengt je eigen en andermans veiligheid in gevaar. Dus de camper moest gewogen worden, op een weegbrug. Geen probleem zei zoon Bas, bij ons hebben ze er twee. 'Ons' is het bedrijf waar hij veel voor werkt. Afgelopen week een keer afgesproken en daar gingen we de weegbrug op, een hele grote, daar staat normaal geen campertje op. Alles wordt meegeteld, behalve  wat we er ingestopt hebben ook de luifel, de fietsendrager met de fietsen erop en wijzef, we moesten in ...

Tijdens onze wandeling op Tweede Pinksterdag kwamen een goede bekende tegen, vriendin van onze kinderen. Zij liep met een oppashond, we komen haar vaak tegen in de polder. Haar eigen hond is kortgeleden gestorven vertelde ze en ze heeft nu besloten om toch weer een hond te nemen.  Wat een prachtige kop heeft deze lieverd, echt een portretfoto waard. De Echte koekoeksbloem. Hij was al over de top heen maar dat zag ik thuis pas. Hier staat een bredestrook met deze koekoeksbloemen. Ze horen erbij in dit gedeelte van de Krimpenerwaard, die hoogspanningsmasten. Zonder kunnen we niet. We hoorden veel vogels maar zagen er weinig op deze kokmeeuw na die helemaal alleen in een brede vaart zwom. Nog even een oud betonnen bruggetje en dan zijn we weer aan het eind van onze wandeling. Dit is een van onze lievelingswandelingen. Het is zo'n mooi gebied, er is zoveel te zien. Dit rondje is viereneenhalve kilometer, er is ook een verlengde versie van acht kilometer. Daar streef ik naar.