Heen en terug naar...

Ook op camperplaats de Landing hadden we de ruimte en volop uitzicht. Wij keken uit op een zweefvliegveld maar daar was terwijl wij er stonden niets te doen. Jammer. Logisch volgens Mart, het is een amateursport en zeer waarschijnlijk is er alleen in het weekend reuring. In Noordwijk waar ik opgroeide is ook een zweefvliegveld in het Langeveld, al sins 1945 en als kind gingen wij met mijn vader daar vaak kijken. Daar heb ik zulke mooie herinneringen aan. Er stonden niet veel campers en deze grote jongen sprong in het oog. Ik vind het net een autobus. Er zat ontzettend veel ruimte in zijn maar geeft mij toch maar ons kleintje. Voor grotere campers, alles boven de 3500 kg. heb je rijbewijs C1 nodig.  We hadden het plan om op weg naar huis nog even een paar uur 's Hertogenbosch aan te doen maar de weersvoorspellingen waren dermate slecht dat we daar vanaf zagen. Mart staat hier voorop het terrein bij   het sanistation waar je je grijs water kwijt kunt en vers water kunt bijv...

Gisteren zijn wij vertrokken van de camperplaats in Wapenveld en nu staan we op camperplaats de Landing in Nistelrode. Over die aparte naam vertel ik morgen meer. 's Morgens daar in de buurt eerst boodschappen gedaan en bij bakker Bart koffie gedronken met een broodje en daarna reden we naar een van de grootste kampeerwinkels van Nederland in Schijndel. De foto hierboven haalde ik van internet en daarop kan je zien hoe groot die zaak is en hoe druk het er kan zijn. Maar van die drukte was nu geen sprake. Wij hadden verschillen spullen nodig en men zegt dat je daar in een keer voor alles slaagt. We kochten onder andere spanbanden voor de luifel. Met die harde wind van de laatste dagen hadden we gemerkt dat we die wel nodig hadden. Ook kochten we een dompelpompje voor de waterhuishouding. Die van ons is nog goed maar om zo'n ding in voorraad te hebben wordt door iedereen aangeraden. We hadden nog een oud Mepal camperservies maar de borden daarvan waren heel klein, meer ontbijtbor...

Gisteren maakte we weer een fietstocht, nu noordelijker van Wapenveld, door de IJsselvallei. Open gebied, dat is meer onze smaak.  Het oude gemaal in Wapenveld, officieel Gemaal Pouwel Bakhuis, is een voormalig stoomgemaal uit 1920. Het deed decennialang dienst om water uit de IJsselvallei te lozen. Tegenwoordig is het pand een erkend rijksmonument dat dient als museumgemaal en het ligt pal naast het moderne Gemaal Veluwe. Om dit moment staan er overal kleine witte margrieten in de bermen en velden. We fietsten kilometers langs de IJssel met een heel wisselend landschap. Het was echt genieten. Hier staken we met het Wijhese Veer tussen Wijhe en Heerde de IJssel over. Stom toevallig hebben we de laatste tijd veel van een pont gebruik gemaakt en ik blijf het leuk vinden. Het geeft voor mij altijd wat extra's aan een fietstocht. Een picknickbank hoog op een dijk met een prachtig uitzicht, geknipt voor ons. Mart dacht dat de persoon die daar liep vast een voetbalfan zou zijn. Leuk, we ...

Zaterdag maakten we een fietstocht over het heide- en bosgebied ten zuiden van Wapenveld. We kwamen verschillende aangespannen wagens tegen, waarschijnlijk een toertocht. Prachtig gezicht. Het was een moeilijk route, veel smalle paden met vaak los zand. Dat is niets voor mij, ik ging een paar keer bijna onderuit. We besloten om de route halverwege af te breken en we zochten met behulp van Google Maps een verdere route. Eerst maar eens naar de schaapskooi. Daar hoorden we dat het Schaapscheerdersfeest de dag ervoor had plaatsgevonden. Er liepen dan ook heel wat 'kale' schapen rond in de grote kudde, maar ik nam een foto van de jonkies die niet geschoren waren.  Daarna deden we Heerde aan waar we op op het gezellige plein een ijsje aten. Het raadhuis van Heerde is oorspronkelijk niet als raadhuis gebouwd, maar als villa. Deze villa, genaamd Villa Nova dateert van 1868. Opdrachtgever voor de bouw was de burgemeester van Heerde. De laatste persoon uit die familie overleed in 1926 i...

Afgelopen vrijdag gingen we eindelijk met het campertje op weg. We reden naar Gelderland waar we een plek hadden besproken op een camperplaats. Om de benen te strekken stopten we even in het plaatsje Windesheim. Daar bekeken we even deze mooie kerk met zijn aparte vorm. In een muziektent op het plein ervoor speelde een brassband  wat zorgde voor een gezellige sfeer. We maakten ook nog even een korte wandeling op Landgoed Windesheim, ik had er wat over gelezen bij een collega blogger. Prachtige tuinen en overal stonden deze rijkgevulde klassieke tuinvazen. De voorkant van de pauw kregen we niet te zien maar hij pronkte wel met zijn verenpracht. Zoals wel meer op landgoederen stonden hier ook veel rhodondendron struiken. Prachtig deze grote bloemen in hun tere tinten. In de namiddag kwamen we aan op camperplaats Scheershoeve in Wapenveld. Wat een rust en ruimte. Toen wij aankwamen stonden er tien campers, het maxium aantal maar de volgende dag verdwenen er een paar.  Een camperp...

Het is heel verleidelijk om je camper maar vol te laden als je op reis gaat. Maar hoe verleidelijk ook, dat is geen goed idee. Er zit namelijk een grens aan wat je mag meezeulen. Een gewichtsgrens. Specifiek: 3.500 kilogram voor bestuurders met rijbewijs B. Kom je boven de toegestane grens uit, bewust of onbewust, en ga je met een overbeladen camper de weg op? Dan ben je in overtreding. Als (te) zware jongen riskeer je flinke boetes en ben je doorgaans uitgesloten van uitkering bij schade. Maar nog veel belangrijker: je brengt je eigen en andermans veiligheid in gevaar. Dus de camper moest gewogen worden, op een weegbrug. Geen probleem zei zoon Bas, bij ons hebben ze er twee. 'Ons' is het bedrijf waar hij veel voor werkt. Afgelopen week een keer afgesproken en daar gingen we de weegbrug op, een hele grote, daar staat normaal geen campertje op. Alles wordt meegeteld, behalve  wat we er ingestopt hebben ook de luifel, de fietsendrager met de fietsen erop en wijzef, we moesten in ...

Tijdens onze wandeling op Tweede Pinksterdag kwamen een goede bekende tegen, vriendin van onze kinderen. Zij liep met een oppashond, we komen haar vaak tegen in de polder. Haar eigen hond is kortgeleden gestorven vertelde ze en ze heeft nu besloten om toch weer een hond te nemen.  Wat een prachtige kop heeft deze lieverd, echt een portretfoto waard. De Echte koekoeksbloem. Hij was al over de top heen maar dat zag ik thuis pas. Hier staat een bredestrook met deze koekoeksbloemen. Ze horen erbij in dit gedeelte van de Krimpenerwaard, die hoogspanningsmasten. Zonder kunnen we niet. We hoorden veel vogels maar zagen er weinig op deze kokmeeuw na die helemaal alleen in een brede vaart zwom. Nog even een oud betonnen bruggetje en dan zijn we weer aan het eind van onze wandeling. Dit is een van onze lievelingswandelingen. Het is zo'n mooi gebied, er is zoveel te zien. Dit rondje is viereneenhalve kilometer, er is ook een verlengde versie van acht kilometer. Daar streef ik naar.

De ruimte is beperkt in een camperbus dus ook in het keukentje. Een beetje kokkin wordt niet bepaald gelukkig van dat kleine gasstelletje waar voor een normale maat pan eigenlijk geen ruimte is laat staan voor twee. Maar er kwam onverwacht redding. Voordat we dinsdag naar het UMC reden gingen we eerst even langs bij de millieustraat om een lading karton te lossen, overgehouden van al die dozen die leeggegegaan waren. En we deden ook de kringloop aan want alles wat ik bij nader inzien toch niet mee nam in de camper ging daar naar toe want in mijn eigen kasten verdwenen die spullen zeker niet. Mart bracht bij de inname alles naar binnen en ik vloog de trap op om even op de afdeling huishoudelijk te gaan kijken. Ik zocht een niet al te zwaar slabestek en die vond ik. Terwijl ik mijn blik nog even in het rond liet gaan zag ik deze twee pannetjes staan. Dit was precies wat ik zocht. Een kleine maat wok, van Brabantia nog wel en niet beschadigd van binnen. Dat pannetje stond ernaast, een kle...

Tweede Pinksterdag zou het erg warm worden dus we besloten om vroeg te gaan wandelen. Een klein stukje met de auto en we zaten in een prachtig gebied. We begonnen aan de Graafkade wat onderdeel is  van De Berkenwoudse Boezem, tussen Achterbroek en Berkenwoude. Het gebied in ingericht als natuurgebied met onder andere natuurvriendelijke oevers. En daar hebben we van genoten, van die mooie oevers. Er stond veel in bloei en alles daar is puur natuur. Veel distels, deze soort heet de Kale jonker met daaronder de de gele lis. Witte margrieten bloeien tegen een hek. En dan opeens een grote struik met wilde rozen, de hondsroos genoemd. Hier en daar een vlonderpad. Ze worden vaak gebruikt om kwetsbare natte gebieden zoals moerassen of rietvelden toegankelijk te maken voor wandelaars. Die Kale jonker, hier bezocht door een hommel, heeft een leuke naam. Ik heb eens opgezocht waar die naam vandaan komt. De naam kale jonker is een opvallende volksnaam voor een inheemse distelsoort. De plant da...

Het was een warm Pinkersterweekend maar we zijn het goed doorgekomen. Zaterdag gefietst in de Biesbosch. Zondagochtend op verjaardagsvisite en 's middags geluierd. En toen hadden we nog een zondag met heel warm weer waarop we lekker vroeg in de polder liepen te wandelen, ik blog er morgen over. Gisteren hadden we een afspraak met de hematoloog maar eerst bloedafname. Nog nooit zo druk gezien daar, we werden naar een ander wachtkamer verwezen. We zorgen altijd dat er een klein uurtje tussen de bloedafname en het gesprek met de arts zit zodat we de uitslag van het bloedonderzoek kunnen bespreken. Alles was meer dan goed, dat stelde met gerust.  Ik ben de laatste maanden erg moe geweest en ik dacht dat mijn HB misschien laag zou zijn maar niet dus. Die moeheid besproken en de enige oorzaak zouden de chemo behandelingen kunnen zijn. Ik heb ook veel last van vergeetachtigheid en concentratieverlies. D oor de zware behandelingen ontstaat er schade in het lichaam. De klachten die deze sch...

Op mijn 42ste kreeg ik  Artritis psoriatica (PsA), een chronische ontstekingsreuma. E en bekend verschijnsel zijn 'worstvingers' of 'worsttenen'. De ziekte is de laatste jaren rustig, ik gebruik nu zelfs geen medicatie meer maar vooral mijn voeten zijn er slecht vanaf gekomen, ik ben veel evenwicht verloren. En nu kreeg is er ook nog eens neuropathie bij, onder andere in de voeten. Nog meer evenwicht kwijt, ik wankel en wiebel wat af. En dan wil je graag dit soort foto's maken, dat valt om den drommel niet mee. Ik heb wel een groot statief maar dat is veel te groot en te zwaar dus onhandig om mee te nemen als je gaat wandelen. Ik dacht aan een éénpootstatief maar twijfelde totdat ik er over sprak met iemand van de fotoclub die ook neuropathie heeft en hij raadde me het beslist aan. Zijn raad opgevolgd en dat was al een hele verbetering en nu heb ik ook nog eens, ook op zijn advies,  een balhoofd gekocht voor op het statief. Hiermee kan ik de statiefkop in vrijwel el...