Heen en terug naar...

Ik belde verleden week met vrienden die in het oosten van het land wonen om een afspraak met hen te maken. Wij zitten volgende week in Limburg zeiden ze, een huisje gehuurd. Na wat heen en weer gepraat kwamen we tot een oplossing, het maakt tenslotte niet of of de camper naar het oosten of naar het zuiden zou rijden. Dus zitten we sinds gistermiddag op een kleine camping in Grubbenvorst vlakbij Venlo. En wat voor een. Alles groen rondom met mooie hagen en brandschoon sanitair.  De leuke receptie zegt wel wat over de sfeer daar. Op en top verzorgd en een hele sympathieke gastvrouw. En nu maar hopen dat het mooi weer wordt want we gaan vandaag met onze vrienden de omgeving hier verkennen op de fiets.

Fietsen is het fotobingo onderwerp van deze week. Een onderwerp naar mijn hart. Getrouwd met een man die 36 jaar een fietsenzaak had en vanaf zijn 27ste met veel plezier nog steeds op een coursefiets rijdt heb ik me de laatste jaren ook mee laten slepen in deze hobby maar dan met een sportieve elektrische fiets. Ik weet dat ik de foto van dit oudje ooit in een gehucht in de Alpen maakte tijdens een wandelweekje maar hoe en waar precies kan ik niet meer terugvinden. De laatste twee fietsen die in dit rijtje hangen zijn van ons. Terug met de trein vanuit Zuid-Frankrijk, het was juni 2023. We hadden een achtdaagse fietstocht langd de Middellandse Zee achter de rug. We maakten een wandeling door Amsterdam-Noord. Het was 2019 en we zagen deze vierlingfiets aan het pand van een fietsenmaker.  September 2022 en we deden de stad Montpellier aan waar de fietsen uit de muur groeiden. We zagen er even later nog zo eentje uit een muur komen. Het was tijdens het fietsen van de Via Rhona, een ...

Deze muurschildering zagen we net als die van verleden week in La Rochelle. Hij is  gemaakt door de Franse straatkunstenaar Super Bourdi, gemaakt tijdens de 3e editie  van het festival Kissycol. Super Bourdi is de artiestennaam van Lénaïc Bourdelaud, een Franse professionele illustrator en kunstenaar die sinds 2011 actief is.  Zijn werk omvat illustraties voor boeken, t-shirts, accessoires en kunstprints die online worden verkocht via onder andere zijn Super Bourdi Etsy-winkel. Hij is ook actief als streetartist en zijn werk is onder andere opgenomen in collecties en publicaties over straatkunst. Een bezig baasje dus. Leuk zijn de kleine figuurtjes  om de eigenlijke muurschildering.

Dit is nog een foto uit een dorp in de Elzas die ik niet gebruikt hebt. Frankrijk mag dan financieel gezien aan de rand van de afgrond staan, maar dat is beslist niet te zien aan het openbaar groen. Overal, tot in piepkleine dorpen hangen de mooiste bloembakken, overdadig soms. En ondanks de hete zomer stonden al die bakken er fleurig bij. Rotondes waar een tuinarchitect op los gelaten is, het kan niet op.  Ik had genoeg te doen gisteren, vandaar dat het wat foto's betreft maar een mager blogje is. We hebben hard gewerkt om de camper schoon en opgeruimd te krijgen. Schoon omdat met die droogte het stof tot in alle hoeken zat. En als je dan zo'n kastje of lade toch even leeghaalt kan je meteen ruimen. Is iets in twee maanden tijd niet gebruikt, weg ermee, dan zullen we het niet nodig hebben. Kleding hebben we al niet veel bij ons, het gaat voornamelijk om de keukenspullen dat ik wat geruimd heb. Ik kook niet uit pakjes en zakjes, thuis niet maar ook niet in de camper. Hoogstens ...

We waren weer eens in het UMCU gisteren waar diversen onderzoeken en een behandeling op ons wachtten. Het beloofde een drukke dag te worden. Om op tijd te zijn voor de PET-CT scan zaten we al vroeg in de auto. Die scan is niet voor het lymfoom maar voor een knie, ik vertel er later wel eens meer over. De PET-CT scan neemt veel tijd in beslag, ik heb hem al meer gehad. Zoals gewoonlijk sliep ik de meeste tijd.  Daarna waren we lekker op tijd  bij de balie van de hematologie en ik vroeg de medewerkster of ze me direct aan wilde melden omdat ik anders in tijdnood zo komen voor het volgende onderzoek.  Alle begrip en ik werd al snel opgehaald. Ik had de laborante op de radiologie afdeling gevraagd of ze het infuus wilde laten zitten dus ik lag daardoor heel snel aan de rituximab. Geen problemen of bijwerkingen te melden. Op de minuut af op tijd voor het echografisch onderzoek naar het knobbeltje op mijn schildklier, daar zou immers nog een herhaling voor komen. Volgens de lab...

Ik wilde de bossen wel weer eens in, kijken of we nog wat paddenstoelen konden vinden. Dus gingen de fietsen op de auto gisteren en op naar de Utechtse Heuvelrug waar we de auto neerzette bij het Henschotermeer. We lette in het begin nog niet echt op maar toch was het al snel raak en dan nog wel een rode met prachtige witte stippen.  Ongelooflijk want ik lees bij iedereen dat juist die niet te vinden zijn. En wat leuk, ik kreeg er ook nog dit kleintje bij. Wat minder rood en wat minder stippen maar hij gaat toch meetellen want er kwamen er nog meer. Ergens halverwege onze route deden we het mooie plaatsje Amerongen aan. Daar moeten we beslist nog eens terugkomen om wat foto's te maken.  Dit was ee toegangspoort van het kasteel van Amerongen. Hier kan je er wat meer van zien. Ik kon een blik werpen op de tuinen en die zijn schitterend. En ja hoor, een paar kilometer verder weer zo'n rode. Je herkent ze snel tussen al dat groen. Mooi licht tussen de bomen. We hadden he...

De sfeer van dit boek doet denken aan Duizend-en-een-nacht. Je proeft de geuren en kleuren van het 17de-eeuwse Isfahan. Deze stad in Iran heeft de reputatie een van de mooiste steden van de wereld te zijn. Het boek vertelt het verhaal van een jong meisje op weg naar volwassenheid. Ze woont met haar ouders in een afgelegen dorp en is daar heel gelukkig. Van haar ouders leert ze tapijtknopen en al snel is ze de beste van het dorp. Maar als haar vader overlijdt, zijn haar moeder en zij gedwongen om naar Isfahan te verhuizen. Ze worden opgevangen door een rijke oom die tapijten maakt.  Het meisje ontwikkelt een groot talent voor tapijtontwerpen (traditioneel mannenwerk) en zoekt onafhankelijkheid, maar maakt door haar eigenzinnige gedrag ook fouten die haar en haar moeder in moeilijkheden brengen. Het leven is zwaar, maar ze leert er alles van het vak dat haar toekomst zal bepalen. Niet alleen knopen, maar ook ontwerpen en, voor haar moeder en haarzelf van levensbelang, haar eigen cr...

Een paar maanden geleden is er heel veel in de camper gestouwd en af gelopen week is er heel veel uitgehaald. Veel kleding natuurlijk wat nu inmiddels weer allemaal schoon is. Maar ook andere spullen waarvan we ons tijdens de reis afvroegen waarom we dat meegenomen hadden. Dat blijft eruit en daar gaat het een en ander van naar de kringloop. We hadden al niet veel meegenomen maar nu wordt het nog minder. We zijn gistermorgen maar eens begonnen met de kast in de garage op te ruimen, dan kunnen er een paar dingen van boven naar beneden. Meestal bemoeit Mart zich met deze kast, ik kijk er nooit in maar vanmorgen wel en er zijn meteen een paar dingen klaargezet naast de kast voor de milieustraat. Zoals de meeste mannen kan Mart moeilijk wat weggooien. Zo, nu kunnen er nog een paar fietstassen bij in die kast en misschien nog wel meer. 's Middags in de slaapkamer de kledingkasten heringedeeld. Zomerkleding op de bovenste planken en winterkleding wat naar onderen. Meteen het een en ander...

Ik kom er een beetje laat in maar heb besloten om alsnog mee te doen met 30 weken Fotografie Bingo van Anne .  Ik las bij een andere blogger over dit initiatief van Anne en zag ook het thema van deze week wat mij onmiddellijk aansprak. Verlaten gebouwen, urbex fotografie. Daar hou ik van en heb er genoeg van in mijn fotoarchief. In al de jaren die wij in Frankrijk verbleven heb ik zelfs verlaten dorpen kunnen fotograferen. Dit is er een van, het gehucht viel onder onze gemeente. Het dorp ligt op een prachtige locatie. Hoog op een zuid helling met een fabuleus uitzicht.  Ik ben hier verschillende malen geweest om te fotograferen en heb ze niet geteld maar ik schat dat er in het dorpje vijf of zes huizen hebben gestaan, een paar nog in redelijke staat wat betreft muren en dak. Van dit huis staat alleen de voorgevel nog overeind. Aan de stijl van de prachtige raampartijen kan ik zien dat dit een heel oud huis geweest moet zijn.  Dit huis was nog in redelijke staat hoewel ik ...

Deze twee muurschilderingen vielen wel op. Ik nam de foto's bij het treinstation van de mooie stad La Rochelle. Een groot grijs parkeerterrein wat wel wat kleur kon gebruiken. Het was aan de rand van de stad waar genoeg plek was voor onze camper. Daar vandaan reden we op de fiets de stad in waar we de fietsen aan een fietsbeugel vast konden zetten. Het viel me op dat je die veel zag in de Franse steden. Veel beter dan fietsenrekken waar de voorwielen in verbuigen volgens de fietsenmaker.

Omdat ik tijdens onze reis niet teveel foto's in mijn blogbericht wilde zetten hield ik hier en daar wat over en en die ga ik de komende tijd af en toe gebruiken. Het zijn er niet veel hoor want ik gooi makkelijk foto's weg maar deze foto's vond ik voldoende waardevol om er een blogje van te maken.  Het was de tweede dag van onze reis, de dag ervoor waren we in Durby in België geweest en deze dag, 31 juli waren we op weg naar de Franse grens toen we daar La-Roche-en-Ardenne passeerden. We namen een verkeerde afslag, wat daarna wel meer zou gebeuren en we passeerden een kerkhof waar ik prachtige oude graven zag staan. Die moesten op de foto en Mart kon gelukkig stoppen. Een prachtige plek met verweerde graven waarbij sommigen bedekt waren met een laagje  mos.  Dat mos was kwam door de hoge naaldbomen om het kerkhof die voor schaduw en vochtigheid zorgden. Een cherubijntje als grafmonument. Een jaartal kon ik niet ontdekken maar deze grafsteen zal beslist heel oud zijn en v...

We maakten maandagmiddag een fietstochtje, een rondje Vlist. Overal waren de uitgebloeide schermen van de berenklauw te zien. De mist was nog niet helemaal verdwenen in natuurgebied 't Doove Gat, vogels waren er bijna niet te zien. In de tuinen bij de boerderijen zagen we veel dahlia's en chrysanten. Wat een pracht. Wat is deze cactusdahlia toch mooi. Nog maar een foto want als hier een regenbui over heen gaat zal er niet veel van overgegebleven zijn. Wat hebben we toch een heerlijk najaar. Bij deze boerderij was een rustpunt en daar kon je zelf je ijsje tappen. Er zijn tegenwoordig toch overal machines voor. Goed voorbeeld doet goed volgen want binnen vijf minuten zaten er nog twee mensen aan een ijsje en daarna stopten er zes fietsende Duitsers die ook wel een ijsje lustten. We lieten ze zien hoe het apparaat werkte en hadden daarna een leuk gesprek met hen. Het witte wasje kreeg ik er bij cadeau. Oktober en er werd zelfs nog gemaaid. Het zal niet veel meer zijn maar de boere...