Heen en terug naar...

Het is heel verleidelijk om je camper maar vol te laden als je op reis gaat. Maar hoe verleidelijk ook, dat is geen goed idee. Er zit namelijk een grens aan wat je mag meezeulen. Een gewichtsgrens. Specifiek: 3.500 kilogram voor bestuurders met rijbewijs B. Kom je boven de toegestane grens uit, bewust of onbewust, en ga je met een overbeladen camper de weg op? Dan ben je in overtreding. Als (te) zware jongen riskeer je flinke boetes en ben je doorgaans uitgesloten van uitkering bij schade. Maar nog veel belangrijker: je brengt je eigen en andermans veiligheid in gevaar. Dus de camper moest gewogen worden, op een weegbrug. Geen probleem zei zoon Bas, bij ons hebben ze er twee. 'Ons' is het bedrijf waar hij veel voor werkt. Afgelopen week een keer afgesproken en daar gingen we de weegbrug op, een hele grote, daar staat normaal geen campertje op. Alles wordt meegeteld, behalve  wat we er ingestopt hebben ook de luifel, de fietsendrager met de fietsen erop en wijzef, we moesten in ...

Tijdens onze wandeling op Tweede Pinksterdag kwamen een goede bekende tegen, vriendin van onze kinderen. Zij liep met een oppashond, we komen haar vaak tegen in de polder. Haar eigen hond is kortgeleden gestorven vertelde ze en ze heeft nu besloten om toch weer een hond te nemen.  Wat een prachtige kop heeft deze lieverd, echt een portretfoto waard. De Echte koekoeksbloem. Hij was al over de top heen maar dat zag ik thuis pas. Hier staat een bredestrook met deze koekoeksbloemen. Ze horen erbij in dit gedeelte van de Krimpenerwaard, die hoogspanningsmasten. Zonder kunnen we niet. We hoorden veel vogels maar zagen er weinig op deze kokmeeuw na die helemaal alleen in een brede vaart zwom. Nog even een oud betonnen bruggetje en dan zijn we weer aan het eind van onze wandeling. Dit is een van onze lievelingswandelingen. Het is zo'n mooi gebied, er is zoveel te zien. Dit rondje is viereneenhalve kilometer, er is ook een verlengde versie van acht kilometer. Daar streef ik naar.

De ruimte is beperkt in een camperbus dus ook in het keukentje. Een beetje kokkin wordt niet bepaald gelukkig van dat kleine gasstelletje waar voor een normale maat pan eigenlijk geen ruimte is laat staan voor twee. Maar er kwam onverwacht redding. Voordat we dinsdag naar het UMC reden gingen we eerst even langs bij de millieustraat om een lading karton te lossen, overgehouden van al die dozen die leeggegegaan waren. En we deden ook de kringloop aan want alles wat ik bij nader inzien toch niet mee nam in de camper ging daar naar toe want in mijn eigen kasten verdwenen die spullen zeker niet. Mart bracht bij de inname alles naar binnen en ik vloog de trap op om even op de afdeling huishoudelijk te gaan kijken. Ik zocht een niet al te zwaar slabestek en die vond ik. Terwijl ik mijn blik nog even in het rond liet gaan zag ik deze twee pannetjes staan. Dit was precies wat ik zocht. Een kleine maat wok, van Brabantia nog wel en niet beschadigd van binnen. Dat pannetje stond ernaast, een kle...

Tweede Pinksterdag zou het erg warm worden dus we besloten om vroeg te gaan wandelen. Een klein stukje met de auto en we zaten in een prachtig gebied. We begonnen aan de Graafkade wat onderdeel is  van De Berkenwoudse Boezem, tussen Achterbroek en Berkenwoude. Het gebied in ingericht als natuurgebied met onder andere natuurvriendelijke oevers. En daar hebben we van genoten, van die mooie oevers. Er stond veel in bloei en alles daar is puur natuur. Veel distels, deze soort heet de Kale jonker met daaronder de de gele lis. Witte margrieten bloeien tegen een hek. En dan opeens een grote struik met wilde rozen, de hondsroos genoemd. Hier en daar een vlonderpad. Ze worden vaak gebruikt om kwetsbare natte gebieden zoals moerassen of rietvelden toegankelijk te maken voor wandelaars. Die Kale jonker, hier bezocht door een hommel, heeft een leuke naam. Ik heb eens opgezocht waar die naam vandaan komt. De naam kale jonker is een opvallende volksnaam voor een inheemse distelsoort. De plant da...

Het was een warm Pinkersterweekend maar we zijn het goed doorgekomen. Zaterdag gefietst in de Biesbosch. Zondagochtend op verjaardagsvisite en 's middags geluierd. En toen hadden we nog een zondag met heel warm weer waarop we lekker vroeg in de polder liepen te wandelen, ik blog er morgen over. Gisteren hadden we een afspraak met de hematoloog maar eerst bloedafname. Nog nooit zo druk gezien daar, we werden naar een ander wachtkamer verwezen. We zorgen altijd dat er een klein uurtje tussen de bloedafname en het gesprek met de arts zit zodat we de uitslag van het bloedonderzoek kunnen bespreken. Alles was meer dan goed, dat stelde met gerust.  Ik ben de laatste maanden erg moe geweest en ik dacht dat mijn HB misschien laag zou zijn maar niet dus. Die moeheid besproken en de enige oorzaak zouden de chemo behandelingen kunnen zijn. Ik heb ook veel last van vergeetachtigheid en concentratieverlies. D oor de zware behandelingen ontstaat er schade in het lichaam. De klachten die deze sch...

Op mijn 42ste kreeg ik  Artritis psoriatica (PsA), een chronische ontstekingsreuma. E en bekend verschijnsel zijn 'worstvingers' of 'worsttenen'. De ziekte is de laatste jaren rustig, ik gebruik nu zelfs geen medicatie meer maar vooral mijn voeten zijn er slecht vanaf gekomen, ik ben veel evenwicht verloren. En nu kreeg is er ook nog eens neuropathie bij, onder andere in de voeten. Nog meer evenwicht kwijt, ik wankel en wiebel wat af. En dan wil je graag dit soort foto's maken, dat valt om den drommel niet mee. Ik heb wel een groot statief maar dat is veel te groot en te zwaar dus onhandig om mee te nemen als je gaat wandelen. Ik dacht aan een éénpootstatief maar twijfelde totdat ik er over sprak met iemand van de fotoclub die ook neuropathie heeft en hij raadde me het beslist aan. Zijn raad opgevolgd en dat was al een hele verbetering en nu heb ik ook nog eens, ook op zijn advies,  een balhoofd gekocht voor op het statief. Hiermee kan ik de statiefkop in vrijwel el...

  Deze windmolentjes worden gebruikt voor het bemalen van polders. De windmotoren regelen het waterpeil, wat essentieel is voor het behoud van weidevogels en natuurgebieden. U itgestrekte rietvelden, moerasplanten en een netwerk van kreken. Deze waterrijke omgeving fungeert als een belangrijke broed- en rustplaats voor diverse vogelsoorten, waaronder weidevogels en trekvogels. Een eilandje met gele lis. Pontje Steur is een gemotoriseerde kabelpont die sinds 2000 vaart over het Steurgat in de Brabantse Biesbosch. Het verbindt de Oostwaard met de Noordwaard en is een belangrijke schakel voor fietsers en wandelaars in het gebied. Het pontje wordt bemand door vrijwilligers die graag informatie geven over de natuur en routes in de omgeving. Wij zochten een bankje om onze boterhammen op te eten en toen we bij dit pontje aankwamen zagen we dat er twee mooi banken stonden, geknipt voor ons. We hebben de pont maar een paar keer heen en weer laten varen terwijl we alle fietsers vertelden dat...

Ik wilde er al langer naar toe, naar De Biesbosch en nu nog met de bloemrijke waterkanten was het de goede tijd. Weliswaar een warme dag gisteren maar op de fiets en veel water rondom was het om te doen. Verdronken bomen in een moerasachtig gebied.  De Biesbosch is het grootste zoetwatergetijdengebied van Europa en daarmee onmisbaar voor mens en dier.  Drie op een rij. Toen deze Grote Canadese ganzen mij zagen keerden ze zich resoluut om en gaven mij het nakijken. Niet helemaal want ik kon nog net een foto van hun kontjes maken. We fietsten door een doohof van kreken afgewisseld met wilgenbossen en rietvelden. Er is veel waterrecreatie. Voor een deel wordt de grond agrarisch gebruikt. Hier liggen de voren klaar voor planten of zaaien. Een paar grote boerderijen, meer bebouwing is er niet. Nog meer lijnenspel, maar nu rond. Er werd veel gefietst over mooie rustige fietspaden. Wandelaars zagen we bijna niet, het was er te warm voor. Wordt vervolgd.

Dit gras, de Carex Morowii 'Gilt', had ik een aantal jaren geleden in mij border geplant maar ik kwam er al snel achter dat het wel heel onstuimig groeide. Dus heeft mijn tuinman verleden jaar in april voordat ik in het ziekenhuis belandde de planten er uitgespit en daarna heb ik ze uitgedund en de jonge scheuten weer terug gezet. Een deel van die jonge scheuten heb ik toen in de moestuin gezet met het idee om ze in het najaar in mijn Stolwijkse bloembakken te zetten. Een jaar later, weer in april heb ik mooie jonge scheuten uit de moestuin gehaald, in een emmer met vochtige grond gezet en dat staat nu hier in de potten op mijn balkon. Ze groeien al goed en voor ons is het een makkelijke plant. We zullen nog weleens weg zijn en dan zijn bloeiende planten op dit balkon op het zuiden moeilijk in leven te houden. De drie glazen flessen, brocante aankopen, moesten ook mee samen met deze plant die je in Frankrijk veel ziet. Het is een sedum soort, een stekje van ontelbare stekjes en...

 Langzaam nadert het schoonmaken en inrichten van ons campertje zijn voltooiing. Het was nog een heel werk om alles wat uit de dozen die mee kwamen uit Frankrijk maar ook die al hier stonden een plekje te geven. Zoals ik al verwachtte gaat een groot deel van de spullen die ik dacht nodig te hebben naar de kringloop.  De ruimte in een camper is maar beperkt, over alles moet je nadenken of je het echt wel nodig hebt. En als je maar enigzins twijfelt moet je het thuislaten of in mijn geval naar de kringloop brengen want een appartement heeft geen zolder! Ook het badkamertje is klein maar wel fijn dat het erin zit.  Dat wilde ik ook per se, een badkamertje. Je kan er ook in douchen maar of ik dat ga doen weet ik nog niet. Gewoon een keer uitproberen en als het niet bevalt op een camping gaan staan. Zo'n wastafeltje is toch wat prettiger dan je tanden boven het gootsteentje te moeten poetsen. Het zijn keuzes die je maakt. Met minder zouden we ons ook wel redden.

Meestal lees ik Scandinavische thrillers, die noordelingen zijn erg goed in het schrijven van dit genre maar deze twee boeken zijn van een Engelse auteur en die kan er ook wat van. De hoofdrolspeelster in deze twee boeken is rechercheur Kate Daniels. Bloedspannend en alletwee ruim 400 bladzijden! De boeken zijn goed geschreven, ingewikkeld natuurlijk maar je kan het verhaal makkelijk blijven volgen. Beslist aanraders deze twee thrillers.

Nadat we aangemeerd waren in de oude haven van Spakenburg liepen we het gezellige stadje binnen. Het was er druk, de terrassen overvol. Er werd tijdens deze twee wedstrijddagen feest gevierd waar jong en oud aan meedeed. We bewonderden de oude schepen die in de historische haven lagen, wat een pracht. Op de gevel van een oud huis een rij keramische tegeltableaus en mozaïekwerk die in bogen boven vensters waren geplaatst. Het is kenmerkend voor Art Nouveau architectuur in Nederland. Dit was het middelste en wel het mooiste tegeltableau, moeder met kind. We streken neer op een terras met een groepje mensen. De vrouwen namen eensgezind een broodje paling en de mannen een bakje kibbeling. Als je dan toch in een oud Zuiderzee stadje bent is een broodje paling op zijn plaats. Het smaakte heerlijk. Weer terug op de boot wachtte ons een drankje en lekkere hapjes. Wat werden we verwend. Ik kon het niet laten om met mijn fototoestel nog even aan dek te gaan, de wedstreid was afgelopen, de boten ...

Nergens in Nederland zijn in één weekend zoveel botters te vinden als tijdens de Zuidwal, een jaarlijks terugkerend evenement in Spakenburg, dit jaar op 15 en 16 mei. Een voor een vertrekken de schepen voor de ankerstart uit de museumhaven in Spakenburgin in een lange linie,  meer dan 40 botters, aken en schouwen uit alle windstreken En wij waren erbij. Weliswaar niet bij de start maar onze boot voer dwars door al die zeilende boten heen naar de haven van Spakenburg. Wat een schitterend gezicht, wat een buitenkans voor iemand die van fotograferen houdt. De wedstrijd wordt gevaren vanuit de oude haven van Spakenburg op het Eemmeer en Nijkerkernauw. De Zuidwal werd voor het eerst georganiseerd in 1974 als dagwedstrijd op de dag na Hemelvaartsdag. De schepen mogen alle zeilen voeren die aan boord zijn, wel met de restrictie dat het geen moderne zeilen zijn en dat de kleur wit of bruin is. Spakenburg kende vóór de afsluiting van de Zuiderzee meer dan 200 vissersschepen, zoals botters, ...