Heen en terug naar...

Ik maakte deze twee foto's precies een jaar geleden op 29 juni en gebruikte ze niet. Waarom weet ik niet meer maar ik zat toen in een drukke tijd, volop onderzoeken in het UMC. Ik wist toen nog steeds niet welk soort kanker ik had. Wat kan er dan toch veel gebeuren in een jaar, mijn leven is nu een stuk rustiger. De molen op de foto is Boezemmolen 6 in natuurgebied Hooge Boezem bij Haastrecht. Ik was daar op de fiets van een buurvrouw heen gegaan, toen voor mij een hele onderneming. De kievit was aan het rondscharrelen in het drassige land voor de molen. De vogel is te herkennen aan zijn kuifje. Meer foto's heb ik toen niet genomen die dag maar weet nog wel dat ik een heel leuk gesprek had met een man die ontzettend veel van vogels wist.

Gisterenmorgen vroeg reden we al richting kust naar de Amsterdamse Waterleidingduinen. Ik wist uit mijn jeugd nog een ingang die niet zo bekend is en ook niet veel gebruikt wordt en we vonden daar ook nog een klein parkeerveldje. Mazzel noem ik dat.  Dis is een rustig gebied, je ziet er bijna niemand. Het is niet echt spectaculair maar heerlijk schaduwrijk en dat was precies wat ik wilde. Er stonden heel veel varens en dan echt van die manshoge. Men noemt het daar het Paardenkerkhof en het zijn de adelaarsvarens die er staan. Het is een bossoort en die hebben zich de afgelopen jaren flink uitgebreid. Daarom worden ze nu veel gemaaid om ruimte te krijgen voor grassen, kruiden en mossen. Dat las ik allemaal op een bord wat er stond. We liepen daar tussen die nog net vochtige varens te genieten van de stilte en de natuur. En het buitenzijn want daar had het de laatste dagen door de warmte nogal aan ontbroken. Alletwee wisten we het al toen we daar liepen, straks komen we bij het zweef...

De Passage Zuidpoort ligt aan de Nieuwe Ginnekenstraat in Breda en staat symbool voor de grootstedelijke pretenties van Breda aan het begin van de twintigste eeuw. De Passage werd geopend in juli 1935. De muurschilderingen zijn gemaakt door de Bredase kunstenaar Jan Strube. Aan de éne kant schilderde hij drie meisjesfiguren in de kleding van die tijd (lange zwarte kousen en jurken tot op de knie) als allegorie op de welvaart die voortkomt uit harmonie en schoonheid.    Op de andere muurschildering zien we het schip ‘Breda’s Welvaart’ door het Spanjaardsgat Breda binnenvaren, met links de burgerij en rechts de autoriteiten waaronder rooms-katholieke geestelijken en militairen. De historische taferelen zijn nog grotendeel origineel. Ze passen prachtig in het gebouw. De winkelpassage zelf is de enige historische passage van Noord-Brabant en is in authentieke staat bewaard gebleven. Leuk om eens muurschilderingen van bijna honderd jaar geleden te zien.

We bezochten  tijdens ons weekje Friesland  ook Sneek en daar namen we een kijkje in het Friese Scheepvaartmuseum. Wat is zo'n museumkaart toch handig, je stapt overal zo maar naar binnen. Mooi museum waarin een uitgebreide collectie over de historie van scheepvaart in Friesland is opgenomen. Hoe al die schepen heten weet ik niet meer maar de modellen waren prachtig. De gaper was het gevelteken van drogisterij De Wijde Gaper In Sneek. In de stijlkamers kwam dat mooie gele schilderwerk telkens terug. Friesland is onze schaatsprovincie en schaatsen waren volop tentoongesteld in dit museum, vitrines vol. Op die doorlopertjes heb ik leren schaatsen en eenmaal wat ouder schaatste ik op de houten noren met riemen onderaan op de foto.  Ik schaatste daar zo goed op dat ik tijdens een strenge winter, het kan '63 zijn geweest, met mijn oudste broer en zijn vrienden mee mocht schaatsen van Noordwijk-Binnen naar de Kagerplassen die toen dicht lagen. Wat was ik trots dat ik dat gehaal...

Verleden jaar om deze tijd reed ik met een vriendin in haar oude Eend naar Montfoort om kersen te kopen die volgens haar de lekkerste van de hele omgeving zijn. En ze had gelijk, ze waren heerlijk.  We konden het gistermorgen mooi combineren met een andere boodschap dus reden we weer naar dat bedijf. Voor de grote groente- en fruithal stonden rijen aardbeien in grote potten hoog boven de grond. Er werd volop  geoogst, drie vrouwen waren daar tussen de rijen bezig. Ik maakte even een praatje met ze en vroeg of de warmte om te doen was. We zijn vanmorgen om vijf uur begonnen en hoeven nu ieder nog één rij, dan zijn we klaar voor vandaag werd er verteld. Ja, je kan dat kostelijke fruit natuurlijk niet weg laten rotten, het moet geoogst worden, of het nu warm of koud is. We hebben nog maar een flinke doos ervan meegenomen en wat dozen kersen waarvan we er eentje zelf hielden en de rest weggaven. Ook nog wat groente en zo reden we met een goedgevulde krat in de auto weer naar huis....

We bezochten veel musea in Friesland, het weer leende zich ervoor. Allemaal even mooi maar het allermooist vond ik toch het Wouda gemaal in Lemmer. We zagen al van verre de 60 meter lange schoorsteen die hoort bij het  Ir. D.F. Woudagemaal. Het grootste nog functionerende stoomgemaal ter wereld stamt uit 1920 en staat sinds 1998 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Deze monumentale stoomreus wordt bij te hoge waterstanden nog altijd ingezet door Wetterskip Fryslân om te zorgen voor droge voeten in Friesland. Ik hou van techniek, werkte bijna 25 jaar bij een machinefabriek die zijn produkten over de hele wereld afzette. Grote machines, veel stoomwalsen van soms wel 5 meter lang. Ik heb heel wat keer foto's gemaaktin de fabriek, gewoon omdat het me fascineerde.  Door deze zware  eikenhouten deuren kwamen we met onze gids binnen in het ketelhuis. Daar wordt door vier enorme stoomketels die op gas werken stoom gemaakt. Die stoom gaat naar boven naar de machinehal. Er is acht ...

Lekker vroeg gaan lopen gistermorgen, dan is het nog aangenaam buiten. Ik loop beter de laatste week, ik voel het. Er zit meer kracht in mijn lijf, die verpletterende moeheid begint te verdwijnen en dat voelt heel goed. Een klein stukje de ka opgelopen, ik wilde zien of de wilgenroosjes al bloeiden, er staan er daar altijd veel. En ja hoor, ze zorgden voor kleur op de ka waar alles overwegend groen is. Ik wilde wel verder maar dat deed ik niet, ik moet ook nog een paar kilometer terug naar het dorp. Maar wel een tevreden gevoel.

Behalve een houtmolen heeft Woudsend, het dorp waar we op de camping stonden, ook een koren- en pelmolen.  De huidige molen is in de tweede helft van de 17e eeuw gebouwd ter vervanging van een standerdmolen. Het  is de oudste molen van Friesland. Naast de molen runt de vrouw van het echtpaar de molenwinkel met een assortiment meel en bloem wat komt van de molen. Alles wordt ambachtelijk gemaald. Wat eens begon als hobby, is uitgegroeid tot een serieus bedrijf. Momenteel is het assortiment zo uitgebreid dat er geleverd wordt aan bakkers, horeca en winkels. Met een ruim assortiment aan oergranen, waaronder spelt, kamut, emmer en eenkoorn, maar ook de meer bekendere tarwe, mais en gerst, onderscheiden ze zich van de reguliere markt.  Al het biologisch graan wordt rechtstreeks gemalen op de molensteen. In de 17e eeuw werden veel schepen in Woudsend bevoorraad voor verre reizen over zee. Gort was het voedsel bij uitstek om mee te nemen aan boord. Ongetwijfeld zal Mole ‘t Lam b...

Schoondochter was jarig vrijdag en gisteren werd er daarom een feest gegeven in de tuin. Er waren veel vrienden en vooral de mannen zijn voetbalenthousiasten. Aan het eind van de middag was er nog geen wolkje aan de lucht maar dat veranderde opeens snel. Een lange tafel werd onder de grote houten veranda geschoven en de stoelen volgden er omheen. Toen we daar zo zaten viel het me op dat nagenoeg iedereen wel wat in de kleur oranje aan had. Oranje voetbalshirts,  een ketting, een oranje overhemd. Zo leuk. Wat te denken van de oranje sjawl die om een zwart jurkje was geknoopt. Schoondochter, ze kneep net even haar ogen dicht toen ik de foto nam, had een toepasselijk hoedje op en een van de vriendinnen had een jurk aan waar een oranje motief in zat. Speciaal uitgekozen vertelde ze me. Zoon toverde tussen de doelpunten door heerlijke happen van zijn barbecue waaronder erg lekkere tonijnstukjes. En de jarige had voortreffelijke salades gemaakt. Ondertussen speelden onze Oranjeleeuwen de...

Vroeg een wandelingetje maken anders wordt het te warm. Gewoon aan de kant van de weg voor een leuk huisje wat goudsbloemen. Ze staan daar te stralen, gewoontjes maar heerlijk. Een paar stappen verder in het gras wat klaprozen in verschillende uitvoeringen. En deze wat oudere boerin is zuinig op haar hortensia struiken. Een tafellaken uit haar linnenkast moet de bloemen beschermen tegen de zon. Ze vond in die linnenkast ook nog een oud gordijn maar dat was net niet toerijkend, toen maar een oude jas van de kapstok gegrist en daar de rest van de struik mee bedekt. Zo leuk. Dit kom je alleen maar op het platteland tegen. Op de terugweg staan we even te praten met een kennis van ons die zaterdags meestal bezig is in de tuin van zijn grote woonboerderij. Er komt een auto aan, die remt wat af voor ons en stopt dan. Het raampje gaat open en hij brult: Hé Berends, leef je nog? Een oude klant van Mart uit buurtschap 't Beijersche. Hij kent ook onze kennis en we hebben even staan praten en ...