Heen en terug naar...

Met de auto's een stukje verder gereden naar het strand. Daar heb je weer hele andere beelden. Deze palen ken ik niet van het Noordwijke strand waar ik ben opgegroeid.  Ze zijn erg fotogeniek, vooral met dat mos erop. Er lagen veel grote kwallen op het strand. Oppassen dat je er niet op trapte. Leuk als je zo' n strandhuisje hebt. Het was genieten in de zon. Maar zonder strandhuisje zit je ook lekker. Wat hadden we prachtig weer. Ik heb een heerlijke dag gehad en ook weer het een en ander geleerd. Oh, dit moet ik nog even laten zien. In deze two-seater van een medelid werd ik opgehaald en weer thuisgebracht. Op de terugweg reden we met open kap, echt te gek.

Een dagje met de fotoclub fotograferen in Zeeland. We begonnen in Flaauwers Haven in het plaatsje Kerkwerve. Het zei me niet zoveel want ik ben niet erg bekend in Zeeland en ik reed met iemand mee en had daardoor helemaal niet gekeken waar het lag.  Wat troffen we daar? Een haventje, zeegezichten, kwelders en dijken en natuurlijk veel natuur, ideaal voor vogelfotografie. Deze kluut was de enige vogel die een beetje gelukt was bij mij. Ik sta door de neuropathie nog steeds onzeker op mijn benen en het kost me daardoor moeite om scherp te stellen. Op advies van een medelid heb ik daarom een eenpoots statief gekocht en dat helpt me aardig. Ik weet het niet zeker maar die kleine plantjes zouden weleens zeekraal kunnen zijn. Twee oude metalen watertanks op een aanhangwagen achtergelaten in een wei. Het zal wel gediend hebben  voor het verstrekken van drinkwater aan vee. Veel van mijn medeleden fotograferen met grote toeters en ze maken dan ook prachtige fotos. Gelukkig zijn er ook ...

Vanmorgen om acht uur startte de lawaaioptocht om al rijdend door het dorp iedereen wakker te maken. Dat wakker maken was bij ons niet nodig, wij zaten al aan het ontbijt.  Het was een ontzettend lange tocht die voorbij ging, er kwam geen eind aan. En lawaai maakten ze. Blikjes aan de fiets, toeters en bellen. Dit wordt al jarenlang gedaan. Onze kinderen deden er aan mee en daarna de kleinkinderen. Zoiets blijft leuk.  We waren op weg naar de aubade die om tien uur begon en zagen dat in bijna alle straten werd gevlagd, hier zelf een strik op de voordeur en oranje ballonnen en vlaggetjes in het raam. Er was een toespraak van een wethouder, we riepen hoezee voor onze jarige koning en daarna zongen we het Wilhelmus en nog wat andere typische koningsdag liedjes. Het deed me plezier te zien dat er zoveel jeugdleden bij de harmonie waren gekomen. Een aantal jaar geleden waren het alleen nog ouderen maar men heeft veel aan het werven van jongeren gedaan en dat is uitstekend gelukt. E...

Tien jaar geleden verliet ik de fotoclub waar ik jarenlang lid van was maar ik ben sinds kort toch weer lid geworden. De weinige vrouwelijke leden waren blij met mijn versterking en ik voelde het toch een beetje als thuiskomen. Er zitten hele goede fotografen bij deze club, dat niveau zal ik nooit halen maar ik vind het al fijn om te luisteren en te kijken en daardoor te leren. Er wordt wel, vooral door de mannen, iets teveel gepraat over bewerkingsprogramma's maar dat neem ik dan maar voor lief. Ik heb er weinig aan want ik gebruik dat soort programma's niet. Er worden nog steeds uitjes georganiseerd en daarom waren we gisteren in Zeeland. Al vroeg weg en laat thuis dus ik heb nog geen tijd gehad om mijn foto's uit te zoeken maar laat jullie in de loop van de week mijn foto's zien. Vandaag eerst maar eens op zijn Stolwijks Koningsdag vieren.   

Er werd afgelopen week ook door ons gefietst. We vertrokken van huis en maakte een rondje door de Krimpener- en Alblasserwaard. Vanuit Bergambacht kwamen we over de Lekdijk op Schoonhoven aanrijden en zagen de historische watertoren van Schoonhoven prachtig boven de huizen uittorenen.  Het is een Rijksmonument dat bekend staat om zijn unieke architectuur die doet denken aan een sprookjespaleis.  Tegenwoordig is het pand in gebruik als atelier voor zilversmeden en het is mogelijk om er te overnachten. Dit grote passagiersschip lag in de Lek vlakbij de pont. Het was er rustig, de gasten zullen ongetwijfeld Schoonhoven bezocht hebben. We hadden voordat we op fiets vertrokken al op internet gekeken of er weer een pont in de vaart was. Er zijn er twee, een als reserve maar juist deze week hadden ze beiden stilgelegen met motorpech. Bij een pont was het euvel gelukkig binnen een paar uur verholpen en we konden naar de overkant. Aan de walkant mensen die genieten van de  zon en ...

    Alweer een boek van een van mijn favoriete schrijvers, ik heb er al veel van hem gelezen.Franco Faggiani  is ook de auteur van Het jaar dat Shizo Kanakuri verdween, een ontroerende roman over een man die zichzelf in de natuur hervindt. Faggiani wisselt zijn schrijven af met lange wandelingen in de bergen. Deze roman speelt zich af in Noord-Italië, op "La Conventina", het eeuwenoude familiebedrijf van Gregorio (de "ik persoon"). Op het uitgestrekte landgoed staan meerdere boerderijen waar al vele generaties mensen nauw samenwerken met de natuur en elkaar. Hun inzet heeft het land gemaakt tot een unieke en welvarende plek, een oase van rust en schoonheid.  Gregorio was pas 16 jaar toen zijn ouders overleden en hij de eigenaar werd van "La Conventina".  Zijn jeugdvriend Massino wordt beheerder van het land en de bewoners helpen Gregorio het landgoed te runnen. En dan, jaren verder komt er een tijd om te besluiten wat er met het grote landgoed moet...

Er was daar veel jong grut te zien rond de Hooge Boezem bij Haastecht. Vooral de ganzen en meerkoeten hadden al voor nageslacht gezorgd. De moeders hadden het er maar druk mee om dat jonge leven te beschermen. Katten, meeuwen en snoeken lusten wel zo'n lekker hapje. Het overlevingspercentage van jonge watervogels is erg laag, vaak haalt maar een klein deel het tot volwassenheid. Daar kwam moeder de gans aanstappen met haar jongen. Het ziet er schattig uit, die pluizenbolletjes. Gelukkig zijn er van dit gezin nog heel wat in leven. En hier is jong leven in de maak in het ooievaarsnest Het is duidelijk dat hier de eieren warm gehouden worden. Het broeden duurt wel 36 dagen. Alle eieren komen vrijwel tegelijkertijd uit. Het vrouwtje kwam overeind. En vloog even weg om de benen te strekken. Pa verdedigt het nest en dat gaat er soms fel aan toe.

Ik zag hem opeens lopen, aan de overkant van een sloot, helemaal op zijn gemak. Een mannetjes fazant, ook wel een haan genoemd. Die rode lellen rond zijn ogen zijn huidplooien. Opeens ging de fazant staan, kwam overeind en klapperde met zijn vleugels. Dat is het baltsgedrag van de fazantenhanen, waarmee ze aangeven dat hun rivalen uit de buurt moeten blijven. Ze leven in een harem met enkele hennen om zich heen. Verderop zag ik een haan met twee hennen maar die zaten diep in het groen en te ver weg om te fotograferen. Hier kan je goed zien hoe fel zo'n haan uit zijn ogen kijkt. Daat gaat hij weer, een grote, statige hoender met zijn mooie lange staart.