Heen en terug naar...

Ik liet jullie verleden week al wat zien van het Fries Scheepvaartmuseum in Sneek Maar we keken natuurlijk ook nog wat in de stad zelf rond. Dit is de historische Waterpoort van de stad uit 1613. Het bouwwerk is bekend om zijn twee achtkantige torens en diende vroeger om de toegang over water naar de stad af te sluiten. Het is het meest bekende icoon van de Friese stad. Logisch wan hier mag je trots op zijn. De poort wordt ook wel de "Hoogendster Pijp" genoemd. Hier kijk je vanuit de loggia van de poort uit over het water en de stad. No een foto van de achterkant, identiek aan de voorkant. Al wandelend door de stad kwamen we dit tegen. Het is de Fontein van Fortuna, een kunstwerk gemaakt door de Duitse kunstenaar Stephan Balkenhol. De fontein bestaat uit een man die op een draaiende gouden bol balanceert en een hoorn des overvloeds vasthoudt. Het werk is onderdeel van 11 fountains, een internationaal kunstproject voor Leeuwarden-Fryslân Culturele Hoofdstad van Europa 2018. De...

Behalve een houtmolen heeft Woudsend, het dorp waar we op de camping stonden, ook een koren- en pelmolen.  De huidige molen is in de tweede helft van de 17e eeuw gebouwd ter vervanging van een standerdmolen. Het  is de oudste molen van Friesland. Naast de molen runt de vrouw van het echtpaar de molenwinkel met een assortiment meel en bloem wat komt van de molen. Alles wordt ambachtelijk gemaald. Wat eens begon als hobby, is uitgegroeid tot een serieus bedrijf. Momenteel is het assortiment zo uitgebreid dat er geleverd wordt aan bakkers, horeca en winkels. Met een ruim assortiment aan oergranen, waaronder spelt, kamut, emmer en eenkoorn, maar ook de meer bekendere tarwe, mais en gerst, onderscheiden ze zich van de reguliere markt.  Al het biologisch graan wordt rechtstreeks gemalen op de molensteen. In de 17e eeuw werden veel schepen in Woudsend bevoorraad voor verre reizen over zee. Gort was het voedsel bij uitstek om mee te nemen aan boord. Ongetwijfeld zal Mole ‘t Lam b...

Ons weekje in Friesland was niet bepaald gezegend met mooi weer. Onverwachte buien en lage temperaturen. Maar we maakten er wat van en hadden in onze vriend een ware reisleider. Die wist telkens weer een cultureel uitstapje te vinden en daardoor hebben we inmiddels heel wat van de geschiedenis van Friesland en de Friese cultuur opgepikt. Dinsdag reisden onze vrienden door naar Groningen en wij bleven nog een dagje op de camping. En we troffen het, een prachtige zonnige dag, eindelijk. 's Middags maakten we een wandeling buiten Woudsend en in een weiland tussen een bomengroep zagen we een klokkenstoel staan.   Een klokkenstoel is een typisch Fries bouwwerk en rondom Woudsend op twee plekken te vinden: bij het buurtschap Yndyk en bij het buurtschap Ypecolsga. En wij liepen op de Yndyk, tussen het Sloter- en Hegemermeer. Bijna alle klokkenstoelen van Friesland vallen onder de monumentenzorg en worden vandaag de dag nog steeds gebruikt bij begrafenissen.  Ooit stond in Indijk een ...

De camping waar wij opstaan ligt vlakbij het dorp Woudsend, we kunnen er zo naar toe lopen. Het is geen grote plaats, het telt krap 1500 inwoners. Maar toch heeft het twee molens. We bekeken ze alletwee. De eerste was Houtzaagmolen de Jager, helemaal nieuw voor ons want wij wisten niet eens dat er in een molen hout gezaagd kon worden. Er zijn momenteel nog 3 houtzaagmolens in Friesland die op windkracht functioneren. Ze worden allemaal nog actief gebruikt en zijn opengesteld voor publiek. De Jager in Woudsend is een ruim 300 jaar oude molen die door vrijwilligers wordt gebruikt om stammen tot planken te zagen.  De molen heeft drie zaagramen dus er kunnen drie stammen tegelijk verzaagd worden. Het geheel hangt natuurlijk af van de kracht van de wind legde de molenaar uit. Het was op dat moment windkracht 5 dus die zaagramen schoten omlaag en omhoog maar als de wind wat wegviel ging het langzamer aan. Het voorbereidend werk voordat de stam op de slede gaat. Zo'n stam levert heel wat ...

Het Hindeloper museum is gevestigd in het oude stadhuis. In de eerste museumzaal zien we de geschiedenis van de zeevaart op de Oostzee. Hindeloopen werd rijk door de handel naar de Oostzee waar ze graan en hout meenamen naar Amsterdam.   Die welvaart zorgde voor een bonte en rijke streekdracht en de Hindelooper pronkkamer. De rijkdom van die tijd straalt er vanaf. De kleurrijke klederdracht van Hindeloopen staat bekend om het gebruik van sitsen (exotische katoenen stoffen met kleurrijke bloemmotieven), bonten en linnen. Deze stoffen werden in de 17e en 18e eeuw via de VOC meegebracht en zijn kenmerkend voor de rijke historie van het stadje Ook de Hindelooper schilderkunst maakte Hindeloopen in de 19e eeuw beroemd.  De Hindelooper slee waarin prins Willem-Alexander in 1968 werd getoond aan de pers tijdens de wintersportvakantie in Lech is te zien in het museum. Dit is een traditionele houten Hindelooper beschilderde kast, mooi door zijn gedetailleerde bloemenmotieven op ee...

Na 's morgens Workum bezocht te hebben met het Jopie Huisman Museum reden we 's middags naar Hindeloopen. Het weer bleef wisselvallig dus de plu ging doorlopend mee. Hindeloopen is een van de bekende Friese Elfstedenstadjes en staat bekend om zijn eigen cultuur en dialect. Groot is Hindelopen niet maar het heeft wel stadsrechten. Vroeger was het een rijke handels- en havenstad, lid van het Hanzeverbond. Op de dijk bij het IJsselmeer staat het historische reddingboothuisje uit 1911 in de haven van Hindeloopen, nu een rijksmonument. Er bestaan elfstedentochten op de schaats (zal het ooit nog eens plaatsvinden?), op de fiets, wandelend, per oldtimer en ook per tractor en dat laatste vond die dag juist plaats. Tientallen antieke tractors trokken voorbij en ik weet niet of zij de enige vrouw was maar ik vond haar heel stoer. De Grote Kerk van Hindelopen met het prachtige orgel. Rechts een naamlijst van de predikanten van de Ned. Herv. Gemeente. Dit is de tweede van de elf fonteinen ...

Nadat we rondgewandeld hadden in Workum zochten we het Jopie Huisman museum op, daar waren we tenslotte voor gekomen. Behalve de schilderijen van Jopie vond ik het museum zelf ook erg mooi maar ik vergat er een foto van te maken. Daarom een foto die ik haalde van de site van het Jopie Huisman museum. Jopie, 56 jaar hier, op het hoogtepunt van zijn schilderscarrière. Hij portretteerde zichzelf niet als schilder maar als voddenboer in zijn roodbaaien hemd. Zelfportret 1978. Jopie Huisman werd geboren in 1922 in Workum en was eenvoudige komaf. Hij dreef jarenlang een handel in vodden en oud-ijzer. Tussen de bedrijven door werkte hij aan zijn omvangrijke oeuvre, dat uit veel verschillende stijlen bestaat. De lompen uit zijn voddenhandel vormden een grote inspiratiebron, vooral schoenen fascineerden hem mateloos, hij kon er eindeloos over fantaseren. De kledingstukken vertegenwoordigden voor hem de dragers. Door ze te schilderen waren het in zijn ogen dan ook portretten. Hij had een groot z...