Mole ‘t Lam

Behalve een houtmolen heeft Woudsend, het dorp waar we op de camping stonden, ook een koren- en pelmolen. De huidige molen is in de tweede helft van de 17e eeuw gebouwd ter vervanging van een standerdmolen. Het is de oudste molen van Friesland.

Naast de molen runt de vrouw van het echtpaar de molenwinkel met een assortiment meel en bloem wat komt van de molen. Alles wordt ambachtelijk gemaald.

Wat eens begon als hobby, is uitgegroeid tot een serieus bedrijf. Momenteel is het assortiment zo uitgebreid dat er geleverd wordt aan bakkers, horeca en winkels. Met een ruim assortiment aan oergranen, waaronder spelt, kamut, emmer en eenkoorn, maar ook de meer bekendere tarwe, mais en gerst, onderscheiden ze zich van de reguliere markt. 

Al het biologisch graan wordt rechtstreeks gemalen op de molensteen.

In de 17e eeuw werden veel schepen in Woudsend bevoorraad voor verre reizen over zee. Gort was het voedsel bij uitstek om mee te nemen aan boord. Ongetwijfeld zal Mole ‘t Lam bij deze bevoorrading een voorname rol hebben gespeeld. Diezelfde schepen namen op hun terugreis van de Oostzee landen naast hout en graan ook mosterdzaad mee om te verwerken op de molen tot mosterd.

Helemaal boven in de molen hebben we even zitten praten met de molenaar. Vooral of er in de toekomst nog molenaars genoeg zullen zijn om al die molens in ons land draaiende te houden.

Hoewel er een grote groep is van duizenden vrijwilligers, zijn er nog maar zo'n 40 betaalde beroepsmolenaars in Nederland. Gelukkig is er veel belangstelling voor de opleiding maar het is een intensieve leertijd en de verdiensten zijn matig.

Deze oude meelkar stond beneden in de molen.