Ja, daar zit ik dan met mijn duim omhoog. Tien dagen geleden wilde ik twee puntpaprika's opensnijden om ze te vullen maar mijn scherpe mes schoot uit op een kapje en ik ik had een jaap in mijn duim. Ik zag direct dat dit serieus was, een diepe wond en ik liep met een schone theedoek strak om de duim naar het raam en keek naar beneden. Het was namelijk vijf uur maar gelukkig, er stonden nog auto's van de artsen dus ik liep gauw naar beneden na eerst nog een briefje voor Mart geschreven te hebben.
In de groepspraktij bogen twee jonge artsen zich over de wond en stelden vast dat er gehecht moest worden wat aldus geschiedde. Drie hechtingen gingen erin, over tien dagen terugkomen om ze eruit te laten halen. Voor de afgesproken daum vielen ze er al uit dus ik belde eergisteren om mijn afspraak te annuleren. Ik zei er wel bij dat ik de duim niet goed kon buigen maar sprak af dat ik er de volgende dag wel naar zou laten kijken want dan had ik een afspraak om een soort grote mee eter te laten verwijderen die al jaren op mijn rug zat en die niemand weg kreeg en mij bleef irriteren.
Eerst maar eens naar die duim kijken zei de arts en onderzocht de buigzaamheid die echt niet goed was. Hij greep de telefoon en belde de plastisch chirurg in het Goudse ziekenhuis, ik kon direct komen. Het was ontzettend druk in het ziekenhuis maar ik werd snel geholpen en de arts vertelde me dat de pees doorgesneden was. Hij wilde direct gaan operen in de hoop dat hij de beide uiteinden nog kon vinden om ze met elkaar te verbinden. Als dat niet het geval was moest er een grotere operatie plaatsvinden waarbij een pees uit de wijsvinger gebruikt ging worden.
Dit verhaal duurt al veel te lang en met één vinger typen valt niet mee. Dus om kort te gaan, binnen vijf minuten lag ik in een kleine operatiekamer waar ik werd verdoofd. De plastisch chirurg, jong maar heel kundig vond de beide uiteinden en heeft die met kunst en vliegwerk aan elkaar gezet. Daarna ging hij met me naar de gipskamer waar besproken werd wat voor versteviging er omheen zou gaan. Ik mag de duim zes weken niet buigen. Poeh! Ik lach wel op die foto maar ben niet blij.
Reacties