Dit gras, de Carex Morowii 'Gilt', had ik een aantal jaren geleden in mij border geplant maar ik kwam er al snel achter dat het wel heel onstuimig groeide. Dus heeft mijn tuinman verleden jaar in april voordat ik in het ziekenhuis belandde de planten er uitgespit en daarna heb ik ze uitgedund en de jonge scheuten weer terug gezet. Een deel van die jonge scheuten heb ik toen in de moestuin gezet met het idee om ze in het najaar in mijn Stolwijkse bloembakken te zetten.
Een jaar later, weer in april heb ik mooie jonge scheuten uit de moestuin gehaald, in een emmer met vochtige grond gezet en dat staat nu hier in de potten op mijn balkon. Ze groeien al goed en voor ons is het een makkelijke plant. We zullen nog weleens weg zijn en dan zijn bloeiende planten op dit balkon op het zuiden moeilijk in leven te houden.
De drie glazen flessen, brocante aankopen, moesten ook mee samen met deze plant die je in Frankrijk veel ziet. Het is een sedum soort, een stekje van ontelbare stekjes en de plant heeft net mooi geel gebloeid. Een voordeel, hij overleeft grote droogte. Hij staat in een oude brocante pot zoals ik er zoveel had staan.
Nog twee van de typische Franse aardewerk potten en de groene glazen potten kocht ik ook weer op een brocantemarkt, ik weet nog bij wie.
En dan mijn grootste schat, deze antiek gietijzeren tuinvaas waarvan ik altijd heb geweten dat ik die niet achter zou laten. Tweeendertig jaar geleden was het een van mijn eerste aankopen, voor drie gulden. Hij stond altijd op mijn tuintafel. In Frankrijk noemt men zo'n pot of vaas een jardinière. Vetplanten erin, die kunnen wel wat droogte hebben. Zo is het voor mij een balkon geworden met Franse herinneringen.
Een echt Frans balkon is een valbeveiliging direct voor
openslaande deuren of kamerhoge ramen op een verdieping. Het zorgt voor veel lichtinval en frisse lucht maar er is niets beloopbaar.
Reacties