ÎIe d'Oleron

Vanuit Perigueux gingen we schuin omhoog weer terug naar de kust waarmee we zo Bordeaux en omgeving vermeden. We wilden de plaatsen Angoulème en eventueel Cognac nog aandoen maar het regende eergisteren en het bleef regenen dus besloten we maar door te rijden, in de stromende regen een stad te gaan bezoeken is niets en we hadden al een doel.

We wilden graag eens gaan fietsen op Île d'Oleron dus reden we door naar dat eiland waar het droog werd toen we op de brug reden die er sinds 1966 ligt. Onderweg had ik al een camping opgezocht waar we een mooie plek toegewezen kregen. De vrouw van de receptie overhandigde me direct een fietskaart van het eiland toen ik vertelde dat we de volgende dag wilden gaan fietsen. 

Île d'Oléron is een eiland dat deel uitmaakt van het departement Charente-Maritime, weer een nieuw département wat we aandoen. Op het eiland wonen ongeveer 21.000 mensen, die vooral actief zijn in de visserij, de oesterkweek, de wijnbouw en het toerisme. Maar 's zomers zal dat aantal wel verdriedubbelen want het is erg geliefd bij watersporters, vissers en vakantiegangers.

We waren heel verbaasd om wijnvelden te zien, dat hadden we helemaal niet op dit eiland verwacht. De druivenpluk was begonnen, niet met de hand maar met een machine.

Het eiland is nagenoeg vlak en heeft veel zandstranden maar ook ook rotskusten en slibbige kusten zoals hier.

We fietsen van Dolus d'Oleron waar onze camping lag naar de meest noordelijke punt van het eiland, Phare de Cjassiron. Heen en terug was dit ruim 60 km. Bij het dorp daaronder, Saint-Denis d'Oleron aten we een lekkere pizza op een terras aan de kust en in het dorp fotografeerde ik dit mooie kerkje. 

 

Bij eb zoekt men naar schaaldieren via de populaire traditie van pêche à pied (vissen te voet). Zo'n leuke uitdrukking van de fransen.

Weer op de terugweg dronken we nog wat.

En vlak voor ons dorp maakte ik nog een foto van een jeu de boules baan waar druk op gespeeld werd. Ik had de foto ook op de camping kunnen nemen waar ook een grote baan ligt met veel spelers. Toen ik daar even stond te kijken werd ik door drie oude mannen gevraagd om mee te spelen, ze misten nog een vierde speler. Ik moest de was nog in de machine doen dus ik  ging niet op de uitnodiging in, achteraf eigenlijk jammer.