Heen en terug naar...

Met vriendin Ineke was ik vanmorgen in Museum Gouda. In de tentoonstelling ‘Van Michel tot Israëls’ aldaar wordt getoond hoe de schilderkunst zich in de negentiende eeuw ontwikkelde van de landschappen van Michel, tot de Parijse modellen van Israëls. De bovenste foto toont een schilderij van Georges Michel - Gezicht op de heuvel van Montmartre. Prachtig, zijn wolkenluchten, maar erg somber, ik wil graag wat meer kleur. Voor Isaac Israëls hadden de thema’s en kleuren van de Haagse School al afgedaan en het werd wat frivoler wat mij wel aanspreekt.     Isaac Israëls - Lezend meisje op sofa  Isaac Israëls - In het café Verder bekeken we natuurlijk de trots van deze stad, het Gouds plateel. Er zitten echt schitterende stukken tussen. Deze gekke kop van Erasmus, die zijn jeugdjaren in Gouda doorbracht, hing in het trappenhuis. En de onderste foto toont Beatrix, toen nog koningin. Het kunstwerk is geschilderd door de Goudse schilderes Carla Rodenberg i...

Op de terugweg van Katwijk waar we onze schoonzus bezochten reden we nog even naar Noordwijk aan Zee. Ik maakte er een foto van de vuurtoren met daarvoor op het plein het standbeeld van Janus die vanaf 1964 het gezicht was van het Vuurtorenplein in Noordwijk. Dit beeld is onlosmakelijk verbonden met mijn jeugd. Het plein rondom het beeld was in die tijd een wat ze nu 'hangplek voor jongeren' noemen. In de fontein werd pootje gebaad, af en toe zorgden we ervoor dat hij zeepsop spoot en er werd gevoetbald en ijsjes gegeten onder het toeziend oog van Janus. Jarenlang heeft de fontein niet meer gespoten, was verpauperd en er was sprake van dat Janus afgebroken zou worden. Dankzij een actiecomité is Janus sinds afgelopen zomer weer in ere hersteld en spuit weer zoals het hoort. De in vroegere tijden uitgehaalde grappen met zeepsop en bier zullen Janus niet meer deren; daarvoor is een filter in het watersysteem aangebracht.

Nu we ons huis weer voor onszelf hebben vind ik dat er ook schoongemaakt en opgeruimd moet worden. Ik ben helemaal 'in the mood' en daar moet ik van profiteren, want zulke buien heb ik niet al te vaak. Ik ben begonnen met de badkamer, zelfs de kastjes helemaal schoongemaakt en toen was de voorste slaapkamer aan de beurt. Mart had daar al de ramen gewassen en hij heeft ook de deuren gesopt. De kindercommode van binnen en buiten schoongemaakt, die is niet meer nodig en gaat naar de buren die net hun eerste kleinkind hebben en in maart van hun tweede dochter er nog eentje bij krijgen. Het bijbehorende ledikant krijgen ze ook plus nog heel wat ander babyspullen die ik her en der in huis tegenkom. Het ledikant en commode kreeg ik jaren geleden van een collega en heeft hier gestaan maar ook jarenlang in Frankrijk en nu dus weer een huis verder. Als dat geen hergebruik is. De kruik met de kruikenzak is 45 jaar oud, gekocht voor ons eerste kindje. Ik doe hem eigenlijk met moeite weg,...

We zijn de hele dag thuis geweest, niet alleen omdat het buiten stormachtig was maar ook om te genieten van het feit dat we het huis weer voor onszelf hebben. Sinds onze terugkomst uit Frankrijk zes weken geleden hadden we inwoning van onze zoon Bas met zijn gezin en dat was niet altijd even makkelijk. Het was druk, rommelig en vol in het huis en dat waren we al jaren niet meer gewend. Gisteren zijn de laatste spullen overgebracht naar hun nieuwe huis en het onze lijkt nu leeg. We zullen de twee kleintjes wel af en toe missen, het was heel leuk die zo om je heen te hebben, maar ze wonen vlakbij, we zien ze genoeg. Het is nu weer zoals het hoort te zijn en dat is goed.

Daar zit hij, kijkend naar Sinterklaas die aankomt in Meppel. Zijn zus ligt heerlijk op de grond te spelen. Ze hebben van de wereld nog geen weet, mijn kleinkinderen, gelukkig maar. Mijn hart gaat uit naar deze wereld waarin dit kan gebeuren, deze extreem gewelddadige aanslagen in Parijs. Zoals zo vaak zijn het weer onschuldige burgers die het slachtoffer werden van deze haatvolle acties. Slachtoffers die midden in het leven stonden en daar op brute wijze van werden weggerukt. Ik leef intens mee met de vele nabestaanden van de slachtoffers en ik bied hen mijn welgemeende condoleances aan. Vandaag Parijs en morgen... ? Een oorlogsverklaring bijna. Moeten we ons nu verschansen in onze huizen? Is dit de bedoeling? Ik weet het niet meer, mijn veilige gevoel is helemaal ondersteboven geworpen door deze terreur en ik probeer mezelf in een nieuwe wereld te plaatsen. Mijn gevoel van vrede is er nog wel, moeilijk maar het is er nog! Laten we ons eigen vrede gevoel (als we dit ju...

Mijn Stolwijkse tuin is weliswaar groot, maar er staat niet zo heel veel in. Veel grind, wat hier op een boerendorp heel normaal is, veel buxus en wat taxushagen en een grote beukenhaag. Verder hier en daar wat vakken met vaste planten en dan nog twee grote buxusvakken met hortensia 'Annabelle'. Makkelijk bij te houden, we zijn er immers de hele zomer niet. Door het aanhoudende mooie weer en ook omdat we nog geen vorst hebben gehad bloeit er nog het een en ander in de tuin en de twee grote hortensiastruiken staan nog prachtig in kleur. Hè jakkie, heb ik net dat rondje tuin gedaan terwijl de zon nog scheen, nu klettert de regen tegen de ruiten. En ik moet er eigenlijk nog uit om boodschappen te doen en dan ook nog met twee peuters. We gaan eerst maar eens wat drinken en een koekje eten en wie weet is het daarna weer droog.

Gisteren een dagje Stan gedaan. Stan is mijn jeugdvriendin en we kennen elkaar al eeuwen. Eerst koffie gedronken en eindeloos bijgepraat en na de lunch vertrokken we naar Warmond waar in het kader van de kunstweek men weer kon ‘Gluren bij de buren’. Achter de ramen van woningen en winkels in de Dorpsstraat en de dammetjes exposeren lokale kunstenaars dan hun werk. Zo ontstaat er een lange en bijzondere galeriestraat met allerlei soorten aan beeldende kunst. We zagen mooie dingen, heel divers zoals je op de foto's kan zien. Het doek 'Overpeinzing' van Arene Zandbergen vond ik het allermooist. Er hingen nog meer portretten van haar in Galerie 'de Pomp', echt het bekijken waard. Het borstbeeld op de onderste foto is van Jan Steen, Hollands kunstschilder uit de 17e eeuw die een paar jaar in Warmond heeft gewoond. Ze wil altijd op de foto, die gekke vriendin van mij dus ik heb het maar weer een keer goed gevonden want aan Jan is nou ook niet zoveel te zien. ...