Heen en terug naar...

Afgelopen vrijdag reden we naar Amersfoort waar in de Eenhaven, vlakbij het centrum deze boot op ons lag te wachten. We gingen varen over de Eem met een gezelschap van zo'n vijfentwintig genodigden en tien bemanningsleden en vrijwilligers. De vaartocht was georganiseerd door stichting Hematon  waar ik lid van ben samen met organisatie Vaarkracht .  We werden ontvangen met koffie en thee met wat lekkers. Je maakt een beetje kennis met je buren en je merkte snel, iedereen was in een prima stemming, een dagje uit wat je zomaar aangeboden krijgt, echt leuk. Om elf uur stak de boot van wal en gingen we de rivier de Eem op voor een twee uur durende tocht met als einddoel Spakenburg. We moest een paar bruggen passeren die speciaal voor ons open gingen. Al die auto's moesten voor ons wachten. We passeerden van alles. Dit afbraakpand bijvoorbeeld maar wel met een mooie industriele schoorsteen op de achtergrond. Veel mensen waren naar het bovendek gegaan wat voor de helft afgeschermd wa...

Weer een muurschildering uit Breda en ook deze is onderdeel van de Blind Walls Gallery. Het kunstwerk is gemaakt door  Sjoerd Jansen, inmiddels  zelfstandig illustrator en oprichter van Studio Anti-Held. Hij maakt illustraties die geïnspireerd zijn op de wereld waarin wij leven. De muurschildering reflecteert op het Bredase nachtleven en toont een vrouw die een 'frisse duik' neemt in de haven na een avond stappen. Nou, daar iets niets aan toe te voegen. Direct toen ik de mural zag maakte ik hetzelfde er uit op. Het kunstwerk is te zien bij de Molsparking in het centrum van Breda.

Toen we tijdens de fietstocht van de Oranjevereniging op Koningsdag over de Lekdijk fietsten kwamen we dit oude boerderijtje tegen. Het staat tussen Lekkerkerk en Bergambacht. Ik heb het weleens meer gefotografeerd maar toch stopte ik er nu weer om nogmaals een foto te nemen. Er is nog niet veel veranderd aan het gebouwtje behalve dat het er nu nog wat triester uitziet. Maar tegelijker tijd heeft het charme, zo'n oud optrekje in het groen en het nodigt uit om er een foto van te maken. Ik vraag me af of het bewoond wordt, je krijgt wel de indruk door al die bloeiende planten achter de ramen maar ik betwijfel of dat echt is.

Missen we huis en tuin Frankrijk? Ja, zo nu en dan denken we aan het moois wat we achter hebben gelaten maar dat is geen spijt. Het is goed zo en daar zijn wel alletwee van overtuigd.Er komen andere dingen voor in de plaats zoals nu het campertje en plannen maken over eventuele reisjes.  Wat we echt missen en daar beginnen we vaak over is de moestuin. Het plannen maken over wat je er dit jaar in gaat planten, de groei en bloei van de eerste groenten, vooral de aardbeien.Het lekker lopen rommelen daar (ik noemde dat nooit werken) en dan de voldoening dat een bepaalde groente het goed doet.  We staan nog steeds tijdens het wandelen door Bovenkerk verheerlijkt naar de moestuinen bij de boeren te kijken, dat blijven we leuk vinden en dat zal wel nooit overgaan. Maar goed, met dit gemis valt te leven en ik heb altijd de foto's nog zoals hier boven.

De nieuwe matras hebben we gisteren laten maken bij een bedrijf wat veel matrassen levert voor campers, caravans en boten. En dat alles precies op maat. We bespraken welk type we wilden en mochten uitproberen welke hardheid ons het best beviel. De adviseur gaat mee om in je camper de juiste maten te nemen. Wij hebben op de plek in het linker gedeelte van de tekening nog een paar grote opbergvakken  dus de matras werd in twee delen gemaakt met een opklapfuctie voor het voeteinde deel. In die ruimtes worden de spullen opgeborgen die je wel bij je moet hebben maar niet veel zal gebruiken. Dan gaat de order naar de productieafdeling waar men aan de slag gaat met jouw matras. In de tijd dat men daarmee bezig was zijn we even in de buurt een broodje gaan eten. Het regende dus de matras werd keurig in het plastic op een kar naar buiten gebracht door een medewerker die hem met behulp van Mart op zijn plek legde en het plastic verwijderde. Waarna we na onze goedkeuring naar binnen gingen om...

Verleden week  eindelijk mijn haar weer eens laten knippen. Het was voor mijn doen lang terwijl ik altijd een kort kopje heb. Heel fijn, de haaruitval is eindelijk gestopt en er zit weer groei in mijn haar. Terwijl ik eind verleden jaar nog vaak een strak mutsje buitenshuis droeg valt het mensen nu op dat mijn haar voller wordt. Ik heb er nooit zo'n punt van gemaakt maar ben nu wel blij met die groei. Meestal heb ik wat blonds in mijn haar maar dat durfde ik nog niet aan. De kapster ontraadde met het ook. Ik ben nu donkerblond, een wat saai kleurtje maar wonderlijk, ik heb nog geen grijze haar op mijn hoofd. Voorlopig ben ik er tevreden mee en dat lichte kleurtje komt wel een keer.

Een stallingsplekje voor onze camper was gauw gevonden. Logisch als je zoveel mensen in en om het dorp kent zoals Mart. En dan ook nog voor een zeer schappelijke prijs. Gisteren hebben we ons bezig gehouden met het schoonmaken van de binnenkant van de camper, de buitenkant was al bij het camper bedrijf gedaan. De camper is tweedehands en wij zijn nogal Pietje precies dus we zijn lekker aan de poetsen gegaan. Mart reed om negen uur al naar de millieustraat om de oude matras weg te brengen, wij nemen een splinternieuwe.  We zullen nog veel moeten leren over de camper, het is beslist geen auto. Er zitten allerlei voorzieningen in waarvan je moet weten hoe het werkt en waar het voor dient. Er zit een gasinstallatie in, we koken op gas, de koekast kan op gas en we verwarmen ermee. Je moet het verschil weten tussen 12V en 230V. En dan heb je een schoonwater tank maar ook een voor vuilwater. En natuurlijk een cassettetoilet. En voor warm water hebben we een boiler. Ja, de hersens moeten o...