Aan beide kanten van de Lek

Er werd afgelopen week ook door ons gefietst. We vertrokken van huis en maakte een rondje door de Krimpener- en Alblasserwaard. Vanuit Bergambacht kwamen we over de Lekdijk op Schoonhoven aanrijden en zagen de historische watertoren van Schoonhoven prachtig boven de huizen uittorenen. Het is een Rijksmonument dat bekend staat om zijn unieke architectuur die doet denken aan een sprookjespaleis.  Tegenwoordig is het pand in gebruik als atelier voor zilversmeden en het is mogelijk om er te overnachten.

Dit grote passagiersschip lag in de Lek vlakbij de pont. Het was er rustig, de gasten zullen ongetwijfeld Schoonhoven bezocht hebben.

We hadden voordat we op fiets vertrokken al op internet gekeken of er weer een pont in de vaart was. Er zijn er twee, een als reserve maar juist deze week hadden ze beiden stilgelegen met motorpech. Bij een pont was het euvel gelukkig binnen een paar uur verholpen en we konden naar de overkant.

Aan de walkant mensen die genieten van de  zon en kijkken wat de pont op en afgaat.

Toen ik omkeek vanaf de pont zag is pas hoe groot dit schip is. Het biedt plaats aan 162 passagiers en 46 bemanningsleden. Het heeft een groot binnenzwembad met uitschuifbaar glazen dak. Mocht je interesse hebben in een leuk reisje op dit luze schip kijk dan hier voor de mogelijkheden.

Met de oversteek van de Lek kwam we in de Alblasserwaard langs de Lekdijk te fietsen.

             

In het vestingstadje Nieuwpoort was dit mooie kerkgebouw te bewonderen. Er worden nog diensten gehouden.

Dit verdedigingsmiddel was onderdeel van de Oud Hollandse Waterlinie.

De oostelijke zijde van de stad werd afgesloten door een zogenaamde beer met 2 monniken. De van boven schuin toelopende muur diende als waterkering en vormde een verbinding tussen de rivierdijk en de vesting. De monniken hadden tot doel de vijand te beletten via de beer de vesting te bereiken.

Het is een wat moeilijk plaatje maar op de bank voor de tafel met potten aten wij onze boterhammetjes op.  Alle mooi gelegen bankjes aan de Lekdijk waren bezet door fietsers en als je er dan al verschillende gepasseerd bent zonder succes neem je met wat minder genoegen. Het onkruid tierde weelig, zelfs door de wielen van de fietskar maar wat maakte het uit, wij zaten.

We sloegen rechtsaf nog wat dieper de Alblasserwaard in. Wat was het genieten van die weelderige bermen.

En daarna weer terug naar de dijk om de fietspont bij Ameide te pakken.

Oude vrachtschepen aan de kant.

Dit is de watertoren van Lopik. De toren is gebouwd in 1936 en heeft een hoogte van 47 meter. Oorspronkelijk diende de toren voor de drinkwatervoorziening. In 2022 is de toren omgebouwd tot een woongebouw met appartementen en een Bed & Breakfast. Aan de westzijde is een aanbouw met een lift- en trappenhuis toegevoegd.

Ik vind het prachtig, heel bijzonder hergebruik en het uitzicht zal fenomenaal zijn op de hoogste etages.  Maar daar wonen, nee. Ik zou nooit voor de ramen durven gaan staan om te genieten van dat uitzicht.

Van Lopik reden we naar Polsbroekerdam, Polsbroek en dan kom je uit bij het riviertje de Vlist waar op de hoek van de Franse Kaa een café- restaurant zit met een groot terras. En daar namen we dit ijsje. Ik had het verdiend vond ik.