Het kleine stadje Durbuy

Gisterochtend om negen uur vertrokken we vanuit Stolwijk zuidwaarts.

 In Nederland namen we nog snelwegen maar na Maastricht werd de navigatie omgezet,vanaf nu geen snel- en tolwegen meer. En we zijn ook van plan om niet meer dan drie- of vierhonderd kilometer per dag te rijden. We hebben de tijd en ons bed hebben we bij ons. Onderweg zijn we een keer gestopt om koffie te drinken en daarna nog een keer om boterhammen te eten. 

Van Maastricht kom je natuurlijk in België terecht en daar stopten we bij het stadje Durbuy waar het ontzetten druk bleek te zijn. We konden de camper gelukkig nog kwijt op een groot overvol parkeerterrein en daarnaast was deze prachtige rotswand te bewonderen.

Dit grote gebouw is het Couvent des Récollectines. Het historische gebouw dateert oorspronkelijk uit de 17de en 18de eeuw.Tegenwoordig doet het voormalige klooster dienst als accommodatie voor vakantiegangers. Men kan er genoeg herbergen zo te zien.

Het was ontzetten druk in het kleine stadje, logisch natuurlijk, het is vakantietijd. En het regende licht en dan zoeken de meeste mensen dit soort uitstapjes,

Deze was nog origineel, ik heb even goed gekeken, emaille. Heel mooi.

Niet zo gek dat dit stadje veel toeristen trekt, het is beeldschoon,

 Eigenlijk kwam ik hiervoor naar Durby, voor dit straatnaambordje. Wij zijn hier vaak geweest, ook met onze kinderen en de laatste keer was kleinzoon Thijs erbij, toen nog een ventje, nu een vent. Altijd nam ik dit bordje op de foto, ook een keer met mijn vader eronder. Hij heettenamelijk Jan van Bohemen.

Het bordje verwijst naar Jan van Bohemen (graaf van Luxemburg en koning van Bohemen).Hij gaf Durbuy stadsrechten in het jaar 1331.

Het kostte nogal wat moeite om de straat te vinden terwijl we het vaak vroegen aan winkeliers maar tenslotte verwees men ons naar het Syndictiat d' Initiative waar de aardige vrouw achter de balie met een plattegrond aankwam waar achterop zelfs informatie over die beroemde Jan stond.

Dure parkeerplaatsen daar in Durbuy dus we reden een paar kilometer verder voor een overnachtingsplek. Die vonden we in het kleine plaatsje Barveaux. Een groot terrein achter huizen aan de rand van het plaatsje. Er stond één auto en het was er heel rustig. Dat we voor de eerste overnachting al zo'n goed plek vinden is boffen.

Toen we het plaatsje inreden zagen we deze prachtige muurschildering, daar zijn we nog even naar toe gelopen. Op een bordje las ik dat het een of ander project is van de Europese Commissie en de maker is Wallievis. Hij maakt veel moois, zie hier maar even.