Aan de voet van de Bramard-rots

Op de app van France Passion had ik een plek voor eergisteravond gevonden bij een  boer in de Drôme Provencale. Geen wijnboer deze keer maar een kweker van olijven, kersen en abrikozen. Hij is al de vierde genaratie die op dit land van de familie zijn producten kweekt.

We reden over een smal weggetje omhoog, kwamen langs twee huizen en moesten nog hoger zijn volgens de bordjes. Het laatste stuk was beslist geen asfalt meer.

Op een plateau met uitzicht over de velden vonden we een prachtige plek aan de voet van de Bramard-rots, een bekende bergtop van 936 m hoog gelegen bij het plaatsje Sahune.

We hadden daar een prachtig uitzicht over de Sahune vallei met al zijn fruitbomen. Ik heb blijkbaar een neus voor mooie plekjes want dit was echt een voltreffer. Er kwam niemand meer bij, we stonden daar helemaal alleen. We gingen pas laat eten om de warmte wat weg te laten trekken maar dat ging toch nog tamelijk snel omdat we zo hoog zaten. Er werd buiten gekookt en we gebruikten voor het eerst de grillplaat om reepjes kip te grillen. Die kip ging later in een kerriesaus die ik maakte en samen met wat rijst was dat een heerlijke maaltijd.

De volgende ochtend vertrokken we pas laat. De temperatuur was nog zo lekker daarboven en we wisten dat we de de warmte tegemoet zouden rijden. Eerst maar eens wat aan het huishouden gedaan want ook zo'n camper wordt vuil.Ik heb zelfs wat oefeningen daarbuiten staan doen. Bij de boer kochten we een lekkere pot abrikozenjam, een potje tapenade en een zak olijven. Cadeatjes voor het bezoek wat we tegen de avond af gingen leggen. 

Onderweg door de Drôme sloegen we ook nog wat wijn in.

Deze muurschildering zegt het, allemaal wijn wat de klok slaat daar in de Drôme. Al die velden leveren de bekende Côtes du Rhône. We kwamen aan in Anduze wat in het departement Gard ligt. We zitten hier weer aan de andere kant van de Rhône.