Al twee dagen achter elkaar hebben we tijdens onze ochtenwandeling af en toe een buitje. Gisteren ging het opeens wel heel hard en we zochten een schuilplaats voor regen en wind. De knotwilgen hebben hun meeste blad verloren, daar hadden we niets aan. Mart liep het erf op van een onbewoonde boerderij en daar vond hij een half open schuurtje. De oude boer is kortgeleden overleden dus we stoorden niemand.
En terwijl we daar lekker droog stonden keek ik eens rond, ik ben nu eenmaal een nieuwsgierig aagje. Voor veel van jullie is het waarschijnlijk ouwe meuk maar ik vond het wel fotowaardig.
Ik hou van oude verlaten gebouwen en schuren, je voelt de geschiedenis van deze restanten van een boerenleven.
In een hoek een houten kaaskuip met ijzeren banden waarvan er een ontbreekt. Vroeger diende dit soort kuipen op een boerderij voor het
persen en vormen van kaas. Tegenwoordig zijn ze geliefd als plantenbakken. Erachter een oude houten deur.
Dit schuurtje wat naast ons schuilplek stond is antiek te noemen. De wanden zijn gemaakt van beton, ook het raampje wat gegoten is. Dit zie je tegewoordig niet meer. Hoe leuk, kom je op een regenachtige dag in ons eigen Bovenkerk een kleine urbex locatie tegen. Ik zou weleens een kijkje in die oude boerderij willen nemen, daar ga ik eens over nadenken.
Reacties