Gisteren was ik na drie maanden er niet geweest te zijn weer in het UMCU. Het lange wegblijven op zich was al fijn. Ik kwam er voor de eerste onderhoudsbehandeling met Rituximab (immunotherapie). Dit wordt per infuus toegediend, het duurde vijf kwartier voor de zak leeg was. Mijn huisarts vond het verstandig dat ik het advies van de hematoloog opvolgde, hij noemt deze behandeling de klap erop. Daarmee bedoelt hij dat de Rituximab de eventuele cellen doodt die nog in mijn lichaam zijn en niet naar voren komen met een scan. Geen last gehad van het toedienen, wel was ik erg slaperig maar dat had ik wel vaker met de chemo's. Over drie maanden mag ik weer.
En hoe gaat het verder met me? Mentaal voel ik me goed, ik leef bij de dag en zie nog geen problemen. En als die toch komen, wat heel goed mogelijk is dan zijn er nog diverse behandelingen mogelijk. Wel ben ik nog vaak moe maar het gekke is dat ik dat niet wordt van 50 km fietsen. Na acht chemo's is die moeheid normaal volgens de hematoloog. Ik mag hopen dat het wat beter wordt. Aan het wandelen ga ik de komende weken wat meer aandacht besteden, hier rond Stolwijk heb ik de mogelijkheid om de rondjes langzaam wat te verlengen.
Verder hebben we leuke plannen voor de toekomst. Daar horen jullie binnenkort meer over.
Reacties