Onze laatste overnachtingsplek bij het kerkhof was vlakbij Perigueux, nog steeds in de Dordogne dus we besloten om die stad maar eens te gaan bekijken. Maar zoals met veel steden die wij willen aandoen was het er druk. We besloten het eens anders aan te pakken, we hebben de fietsen tenslotte niets voor niets bij ons. We reden tot net buiten de stad, vonden een prachtige parkeerplek en Mart haalde de fietsen van het rek.
En zo peddelden we binnen een kwartier de stad in waar de torens
van de Kathedraal van Saint-Front hoog boven alles uit te zien zijn. Het gebouw heeft een
opvallende Byzantijnse stijl met vijf grote koepels. De kathedraal staat op de Werelderfgoedlijst als onderdeel van de pelgrimsroute
naar Santiago de Compostela. We deden in de Pyreneeën de stad Saint-Jean-Pied-de-Port aan. Daar begint de Franse Camino de Santiago, een tocht van 750 km en daarmee de zwaarste pelgrimstocht.
Perigueux is zo'n typische zuid franse stad waar men op straat leeft. Het was zaterdag, net na het middaguur en dan zit iedereen aan tafel. Op het gemak, haast kent men niet.
We zagen allerlei bouwstijlen, ook nog wat vakwerkhuizen maar deze doet wel erg somber aan.
Dan zie ik dit liever, half gepleisterd met een mooie blauwe deur.
De kleding van deze vrouwen viel me op, jurken met petticoats en polkadots. Ik zag meer vrouwen in dit soort kleding en het had een reden. Ik kom er later op terug.
Hier nog een foto van de kathedraal die je lopend in de stad aan alle kanten kan bewonderen.
 |
Dit is de Eschif de Périgueux, een historisch middeleeuws wachtershuisje. Het diende als uitkijktoren voor de bewaking van een tolbrug over
de rivier de Isle. Het eikenhouten vakwerkgebouw steunt op smalle
houten schoren op een oude stadsmuur, waardoor het lijkt alsof het op een op een dunne muur rust.
Dit grote gebouw is Hôtel Salleton, een historisch
renaissanceresidentie.
De plakkers blijven nog even nagenietend zitten, wij fietsen weer terug naar de camper. Perigueux was het zeker waard om te bezoeken.
Reacties