Eergisteravond sliepen we op een veldje bij een pluimveeboer, weer een adresje van de France Passion app. Behalve pluimveeboer was hij ook horecaondernemer. We hadden van te voren een tafel in het restaurant besproken en we hebben werkelijk voortreffelijk gegeten, ik ben de kok een complimentje gaan geven.
We zaten ook nog eens erg gezellig want aan het tafeltje naast ons zat een Engels echtpaar van onze leeftijd. Zij hadden, gedeeltelijk door zijn werk, overal in de wereld gewoond, nu in Spanje maar daarvoor vijftien jaar in Australië. Leuke mensen waar we lang mee gesproken hebben. Ze stonden met hun camper naast ons en waren nu al drie maanden onderweg en gingen nu langzaam op huis aan. De volgende ochtend kwamen ze ons hartelijk gedag zeggen.
Terwijl we aan het eten waren brak de bui los die we al aan zagen komen. Al de mensen die nog buiten zaten verhuisden naar het overdekte gedeelte van het terras. Het werd weer wat droger en wij gingen slapen maar 's nachts om een uur of één was het echt raak en de bui kwam vier keer terug, het duurde uren. Bliksem, zware donderbuien, harde regen en ook nog eens hagel. Dan lig je niet echt behaaglijk in dat koekblik van ons.
De vlek op de kaart waar wij verbleven heette Brassempouy wat ligt in het departement Les Landes,
vlakbij de grens met het departement Pyrénées-Atlantiques. We hebben de kaart van Frankrijk er even bijgehaald en met de boer overleg gehad over onze rijroute in verband met verbrande gebieden rond Bordeaux. Zijn advies was om daar met een wijde bocht omheen te rijden, ook de Gironde over te slaan en daarboven weer naar de de kust te gaan. Dit was precies wat wij ook al gedacht hadden maar het is toch even prettig om dit bevestigd te hebben.
Een saaie volgende dag. We reden in de ochtend door Les Landes en daar groeien veel te veel bomen, daar houden wij niet zo van. En 's midags in de Lot oneindige velden met maïs en zonnebloemen die er niet al te florissant uitzagen. Maar het wijndomein waar we in de middag aankwamen maakte alles goed.
De druiven waren nog niet geplukt maar het zou niet lang meer duren zei de kleindochter van de oude baas die ons verwelkomde en ons later op kwam halen voor een wijnproeverij.
Voortreffelijke wijnen maken ze daar en we hebben een paar mooie flesjes ingeslagen om samen met de kinderen thuis te proeven.
We mochten zelf een plekje uitzoeken en kozen ervoor om onder een grote eikenboom te gaan staan vlak naast de druivenstruiken.
En dit was ons uitzicht.
Achter ons de achtermuur van de wijnmakerij.
De mooie binnenplaats.
Waar natuurlijk weer prachtige oude deuren te zien waren.
Dit was de achtergrens van de binnenplaats, de wijnvelden lagen rondom.
Een wat laat blogbericht. Mijn kleine laptop die me op reis vergezeld wilde niets meer doen, ik kon niet meer inloggen. Contact opgenomen met een fietsmaat van Mart maar die wist ook niet zo snel raad. Daarna zoon Bas gebeld die me vroeg foto's van de schermen die ik kreeg door te sturen. En vanavond kwam die slimmerik met de oplossing. Hoera, ik kan weer bloggen.
Reacties