Nantes

We bezochten vandaag Nantes waar we alweer op de fiets heen gingen. We hadden nu wel wat meer tijd nodig om er te komen, zo'n drie kwartier maar het was prachtig weer en dan is zo'n ritje wel aangenaam. Ons overnachtingsadres was bij een gepensioneerde wijnboer en zijn vrouw, schatten van mensen en ze boden ons een mooie plek tussen de bomen.

In Nantes parkeerden we onze fietsen vlakbij de Basilique Saint-Nicolas. De kerrk is gebouwd tussen 1844 en 1869. Een prachtige kerk met die torenspitsen die naar de hemel reiken.

Wat dat houten skelet op de voorgrond te betekenen heeft lees je bij de volgende foto's.

Het is een monumentale openluchtinstallatie, La Machine du Sacré van kunstenaar Ali Cherri. Het is getoond tijdens de kunsttentoonstelling Le Voyage à Nantes. Thema: Het blootleggen van de infrastructuur en systemen die achter religieuze of monumentale bouwwerken en de constructie van het 'sacrale' schuilgaan. Dat moet ik twee keer lezen.

Hij kreeg inspitatie door een onbekend tekstfragment van Jules Verne over de val van een kerkklok en de mechanismen achter het goddelijke en geweld. Een open houten skelet dat doet denken aan een bouwplaats of een ruïne, met daarin elementen van de muzikale engelen van de nabijgelegen basiliek uitgevoerd in industrieel aluminium en kwetsbare aarde. Het was vreemd maar prachtig.

Ook voor dit kunstfestival heeft kunstenaar Théo Mercier 600 ton zand gebruikt om reusachtige ammonietvormen van wel 4,5 meter hoog te boetseren op de Place Graslin in Nantes. Maar liefst 600 ton zand vormt een golvend, archeologisch landschap. Het zand wordt gecombineerd met bouwpuin uit de regio en halfbegraven auto's. Terwijl wij dit kunstwerk uitgebreid stonden te bekijken hoorden we muziek. Uit de auto's bleken aangepaste operageluiden te klinken die reageren op de omgeving. Te gek!

Nog een paar torenspitzen van de fraaie kathedraal.

In een leuk straatje kwamen we deze muurschilderingen tegen.

Onze leuke wijnboer had een paar zaken opgeschreven die we beslist moesten gaan bekijken en een ervan was de Passage Pommeraye. Die had ik al opgemerkt op internet en aangezien we tijdens ons laatste bezoek aan Parijs al kennis gemaakt hadden met die mooie passages werd dit een favoriet item om te gaan bezoeken.

 De historische overdekte winkelgalerij Passage Pommeraye verbindt de Rue Santeuil en de Rue de la Fosse. De galerij is gebouwd tussen 1840 en 1843. Heerlijk om daar even rond te lopen en de mooie winkels te bewonderen. 

De bouwstijl is uitzonderlijk mooi, tijdloos en ik hou ontzetten van dit soort fraaie elementen.

Het gebouw heef drie verdiepingen, marmeren accenten, standbeelden en een groot glazen dak.De monumentale trap overbrugt een hoogteverschil van bijna tien meter tussen de verschillende straten maar daar merk je niets van, je loopt om je heen kijkend gewoon de trappen af.

Een van de vele standbeelden.

Het is net een klein winkelcentrum met veel aparte en leuke winkeltjes. Ook de dure modemerken zijn vertegenwoordigd, ik zag onder andere een winkel van Hermes. En dat allemaal op een paar vierkante meter want groter zijn de meeste winkels niet.

Er was nog een bezienswaardigheid die onze wijnboer ons sterk aanraadde maar daar is nu geen plaats meer voor op dit blog. Komt nog.