Een abdij, vier kerken en een kathedraal

Het echtpaar waar we eergisteren op de Amerikaanse begraafplaats mee hebben zitten praten raadden ons aan om beslist ook eens gaan kijken bij de Canadeze begraafplaats. Zo anders volgens hen, met veel bloemen en planten. Dat trok ons wel en we zaten nog steeds in dat gebied dus we reden er binnen een half uurtje heen.

Het viel ons meteen op, waar de Amerikaanse begraafplaats groots en indrukwekkend is doet deze begraafplaats kleiner en intiemer aan met veel bomen en struiken. 

Op elke steen staat het wapen van het regiment, vaak een esdoornblad maar ook de persoonlijke gegevens van de omgekomene. Op de Amerikaanse graven staat onder aan het kruis alleen een administratief nummer, ik vond dat heel koud aandoen.

Bij het volgende verhaal heb ik zitten huilen toen ik het Mart voorlas. De gebroeders Westlake waren drie Canadese broers uit Toronto die in juni 1944, slechts enkele dagen na D-Day, gesneuveld zijn tijdens de Slag om Normandië in de Tweede Wereldoorlog. Hun tragische verhaal staat symbool voor de enorme offers die families brachten voor de bevrijding van Europa. De broers groeiden op in een groot gezin in Toronto. 

Drie van hen trokken tijdens de oorlog ten strijde. George Westlake (23 jaar) diende bij de North Nova Scotia Highlanders. Hij sneuvelde op 7 juni 1944 nabij Caen, slechts één dag na D-Day. Albert Norman Westlake (25 jaar) diende als schutter bij The Queen's Own Rifles of Canada.Thomas Lee Westlake (29 jaar) diende in hetzelfde regiment als zijn broer Albert. Albert en Thomas kwamen vier dagen na George om het leven, op 11 juni 1944, tijdens de hevige strijd om het Franse dorp Le Mesnil-Patry. Omdat de twee broers vlak naast elkaar werden gevonden, zijn ze ook zij-aan-zij begraven. Ze stierven vermoedelijk zonder te weten dat hun jongere broer George een paar dagen eerder al was omgekomen.

Ik had een fietsroute gevonden die niet ver van de begraafplaats begon. We reden er met de auto heen en liepen het enorme comlex op. Het huidige klassieke gebouwencomplex en de abdijkerk dateren uit de 18e eeuw.

De Abdij van Mondaye is een actieve norbertijnenabdij in Juaye-Mondaye. De norbertijnen wonen en leven er nog altijd. Gesticht aan het begin van de 13e eeuw.

De abdij is te bezoeken; er worden rondleidingen verzorgd door de kanunniken en er zijn dagelijks diensten bij te wonen.

Verder ging de rit door velden en kleine dorpjes, het was genieten. We kwamen aan in Bayeux waar we de mooie kathedraal Notre Dame konden bewonderden. Een prachtige kerk waar je even bewonderend naar staat te kijken.

Het gotisch kerkportaal lijkt op dat van de Notre Dame in Parijs.

Steunberen en waterspuwers, wat een pracht allemaal.

We dronken wat op een terrasje en zaten naast een jong Duits stel die op de racefiets waren. Ze stonden op een camping en moesten nog met hun vakantie in Normandië beginnen. Terwijl we spraken bewonderden we met zijn vieren de kerk die pal tegenover ons lag.

Oh, ik vergat bijna die vier kerken. We kwamer er drie op de heenweg tegen en op de terugweg ook nog eentje. In ieder dorp, hoe klein het ook mag zijn, staat een kerk  en meestal hele grote en ook nog eens in goede staat. Samen met die abdij en de kathedraal kwamen we dat alles tegen op een fietsrondje van net 30 kilometer.