Camping in de duinen

Gistermorgen namen we afscheid van La Lande du Montomblay, het mooie biologisch landbouwbedrijf in de plaats Sains, departement Ille-et-Vilaine. Vanaf onze plek nam ik nog een foto van de Mont-Saint-Michel die we in de verte zagen liggen. Heel erg in de verte en het was dampig maar hij staat op de foto.

Langzaam reden we langs de kust van Normandië naar boven en we stopten net na de middag bij een kleine camping tussen de duinen van het plaatsje Creances.

We waren enigzins verbaasd. Tot nu toe hadden we alleen maar rotskusten gezien en nu zagen we opeens wit zand en helmgras

En de schelpen van mosselen en oesters.

We maakten een strandwandeling en ik nam een foto van een bootje met de hengels er nog instaand.

Het was eb en de baai was drooggevallen. In de verte was nog maar een streepje zee te zien.

Dit zijn uitwerpselhoopjes van de zeepier. Het strand lag er vol mee. Het zijn opgerolde sliertjes zand en ze lijken wel wat op spaghetti. Ze zijn te vinden op zandige wadbodems en stranden die bij eb droogvallen. De zeepier leeft diep in een U-vormige gang in het zand. Aan de ene kant ontstaat een trechtertje waar zand naar binnen zakt en aan de andere kant drukt de pier de uitwerpselen naar buiten als een hoopje. Als je even stond te kijken zag je de bewegingen.

We hebben huishoudelijke klusjes gedaan zoals de badkamer schoonmaken en het beddengoed wassen.

We konden nog net in de zon buiten eten.

En buiten koken. Vandaag een pasta, gisteren heerlijke tartaarsteak van de biologische boer waar we stonden. 's Morgens vroeg werd er door de oudste zoon van elf jaar een fles verse melk bij de camper neergezet. Hij kwam op de quad.