Wandelen boven Parijs

Gisteren namen we de metro naas Bastille dus we konden vanaf  Port Maillot waar de bus ons afzette lang blijven ziten en hoefden niet over te stappen. Midden op de de Place de la Bastille staat de Colonne de Juillet tegen een stralende blauwe hemel. Het herdenkt de Juli-revolutie van 1830 waarin koning Karel X ten val kwam. Het vergulde gevleugelde figuur verbeeld de vrijheid.

Eerst maar eens koffie op een terras met die typische Parijse stoeltjes. Deze kleurencombinatie had ik nog niet gezien.

Na de koffie begonnen we aan een groene wandeling, 10 meter boven straatniveau. De wandeling, de Promenade Plantée is een route die begint bij de Bastille en zich over een afstand van vijf kilometer door het 12e arrondissement slingert en uitkomt voor het Bois de Vincennes.

Een lang verlaten viaduct uit het midden van de 19e eeuw werd in 1993 omgebouwd tot 's werelds eerste verhoogde wandelpad in een park. De Parijzenaars vonden het in het begin een verspilling van geld maar inmiddels is de Promenade een geliefd monument. De Promenade volgt het tracé van een oude spoorlijn die in 1969 buiten gebruik werd gesteld. 

Wat is het leuk om al die mooie gebouwen op ooghoogte te kunnen bekijken.

Er wordt druk gebruik gemaakt van de route. Dit was een wandelclub waar ik even een praatje mee maakte. Ze zaten over verschillende bankjes verdeeld en gebruikten hier hun lunch. Je ziet het wel, de bekende bakjes met salade, al of niet thuis klaargemaakt, waren al tevoorschijn gekomen.

We zagen tekenklubjes, lezers, puzzelaars, dromers en ook wat hardlopers maar dat mag alleen als je niemand hindert.

Alles is mooi aangelgd en goed onderhouden.

Telkens weer een kijkje op het Franse leven.

Op dat prachtige onderdeel van een raamboog wat plantjes.

De gevel op de foto laat het politiebureau van het 12e arrondissement aan de Avenue Daumesnil zien, versierd met opvallende atlanten (mannelijke standbeelden die als zuil dienen). Wij vonden de beelden prachtig maar niet echt bij een politiebureau passen, te frivool.

Ook dit hoort bij het Parijse leven, daklozen in hun tentjes. Wij kwamen er in deze wijk veel tegen, ook slapend op straat zonder tentje.

Heel wat invaders kwamen we tegen, Mart zag ze vaak het eerst.

Het was niet moeilijk om een restaurant te vinden, af en toe naar beneden kijken of je iets geschikts zag. We aten extra lekker want we hadden wat te vieren. Gisteren waren we 55 jaar getrouwd. Het echte vieren doen als we weer terug zijn, de kinderen zijn daar al mee bezig maar we mogen niets weten.

Aan het eind van de Promenade Plantée bij de Porte de Vincennes namen we een trap naar beneden en volgden we de Avenue Daumesnil terug in de richting van Place de la Bastille. Onder de bogen van het viaduct (het Viaduc des Arts) vind je gezellige winkeltjes, galeries en ateliers van kunstenaars en ambachtslieden. Zo liepen we terug  naar de levendige Place de la Bastille, waar de wandeling begon.