De Baai van Aiguillon

Vanaf de mooie stad La Rochelle reden we eergistermiddag iets noordelijker om een plekje te vinden voor de nacht. We wilden graag aan de kust staan en dat lukte in de buurt van Marsilly, een klein plaatsje wat iets meer naar het binnenland lag.

Het was gewoon een parkeerplaats voor mensen die hun auto even kwijt wilden om een wandeling te maken. Wij stonden er met drie andere campers waaronder een Nederlander. Drie campers met uitzicht op de zee, de andere stond dwars.

Jammer dat het bewolkt was maar we hebben in ieder geval de zon in de zee zien zakken.

Precies waar wij zaten stonden een heel stel van deze hutten in de zee. De hutten, de carrelets vind je aan de rand van de baai van Marais Poitevin waar het moeras overgaat in zee, De vismethode "Pêche au carrelet" dankt zijn naam aan een groot vierkant hoignèt (hijsnet) dat met een lier in het water wordt gelaten om vissen te vangen.

De volgende ochtend was het stralend weer en wij vertrokken vroeg, we hadden geen brood meer en we moesten op zoek naar een bakker. Gelukkig zijn die tegenwoordig bijna allemaal op internet te vinden dus we reden naar een klein dorpje waar we brood konden vinden en ook een wandeling van Komoot konden oppikken. Voordat we in de benen gingen eerst lekker ontbeten in de camper en die op een schaduwrijke plek achter lieten waarna we begonnen aan een wandeling van ruim tien kilometer.

Om aan de kust te komen liepen we eerst een paar kilometer door een bosrijke omgeving en hadden nog een leuk gesprek met een echtpaar wat iedere ochtend op de fiets naar de zwanen kwam kijken die er zwommen.

We herkenden hem meteen, de prachtige brug naar Île d' Oleron die we een paar dagen ervoor op en daarna weer afgereden zijn.

Deze foto is van de kleine vuurtoren van Port du Plomb met op de achtergrond de brug. Port du Plomb ligt tussen L'Houmeau en Nieul-sur-Mer, de plaats waar wij vandaan kwamen lopen. We zitten hier nog steeds in de Charente-Maritime.

De kustlijn en het natuurreservaat bij de Baai van Aiguillon. Een uitgestrekte kuststrook met slikken, schorren en rotsachtige oevers. Het gebied is een belangrijk beschermd vogelreservaat waar talloze trekvogels rusten.

Hier de kliffen, falaises genoemd en ook zicht op de wandel- en fietspaden waar veel gebruik van wordt gemaakt. Niet zo vreemd want het is een prachtig gebied.

Overblijfsel van de Atlantikwall. We zagen er verschillende.

Ons eindpunt kwam in zicht. Tyisch voor deze streek, ook op Île d'Oleron, die leuke witte huizen. We zijn hongerig van dat eind lopen en de zeelucht maar gelukkig wacht er in de camper nog een lekker vers brood op ons. Daarna rijden we naar een nieuwe plek voor onze camper.